Materiały do pielęgnacji nawierzchni

Do pielęgnacji świeżego betonu nawierzchni należy stosować materiały, które są wodoszczelne (nauka do uprawnień budowlanych). Nanosi się je cienką warstwą na świeży beton. Jej zadaniem jest ochrona betonu przed wyparowaniem wody, która jest niezbędna do normalnego dojrzewania betonu. Wyróżnia się dwie grupy materiałów. Mogą to być:

– materiały płynne, które rozpyla się na powierzchni i w efekcie powstaje błonka na nawierzchni, która ma odpowiednią grubość,

– materiały, które mają postać cienkich powłok, które charakteryzują się przede wszystkim wodoszczelnością.

Te materiały, które zaliczają się do pierwszej grupy powinny posiadać następujące cechy:

– przenikanie płynu (materiału) w świeży beton powinno być nie większe niż 3-4 mm,

– płyn powinien posiadać wiskozę, dzięki której można bez podgrzewania go rozpylać i utworzyć błonkę o wymaganej grubości,

– powstała błonka powinna być elastyczna oraz posiadać dużą przyczepność i do świeżego, i do stwardniałego betonu,

– błonka powinna się tworzyć przez maksymalnie 2-3 godziny od momentu naniesienia,

– materiał nie powinien oddziaływać szkodliwie (korozyjnie) na proces twardnienia i zachowania się betonu.

Materiały do pielęgnacji nawierzchni

Materiały drugiej grupy powinny się charakteryzować:

– dostateczną trwałością, żeby można było je kilka razy wykorzystać,

– wodoszczelnością,

– dostateczną wytrzymałością, żeby nie pękały podczas układania i zdejmowania.

Materiały płynne to różne preparaty, które najczęściej są chronione patentami. Powstają one na bazie bitumów (asfaltów ponaftowych) oraz kauczuków. Najpopularniejsze w stosowaniu są przede wszystkim emulsje asfaltowe oraz upłynnione (testy 2021 uprawnienia). Emulsję, w której znajduje się asfalt, należy stosować w zależności od pogody i temperatury otoczenia. Wyróżnia się emulsje:

– wolnowiążące: przy słonecznej pogodzie i temperaturze powyżej 25°C,

– szybkowiążące: przy pogodzie wilgotnej i temperaturze otoczenia 5-10°C,

– średniowiążące: w pośrednich warunkach atmosferycznych.

Materiałami powłokowymi mogą być folie bądź natłuszczone papiery.

Projektowanie masy betonowej

Czynności, które wchodzą w skład projektowania masy betonowej dla celów drogowych są następujące. W pierwszej kolejności należy określić właściwości masy betonowej oraz betonu. Następnie powinno się określić rodzaje składowe materiałów masy betonowej. Po tym należy przejść do sprawdzenia własności materiałów, które zostały przyjęte do produkcji masy betonowej. Kolejnym krokiem jest dobór uziarnienia kruszywa, cementu oraz wody. Ostatnimi krokami są sprawdzenie urabialności oraz sprawdzenie cech wytrzymałościowych próbek, które są przygotowane z tak powstałej masy betonowej.

W polskich przepisach, szczególnie w normie PN-61/S-96016, wyszczególnione są dokładne warunki, które powinno się wziąć pod uwagę na etapie projektowania nawierzchniowych mas betonowych. Najważniejszymi warunkami są: 

– cement powinien być marki nie niższej niż 350,

– uziarnienie kruszywa powinno się mieścić w obszarze granicznych krzywych uziarnienia,

– ilość cementu na metr gotowego betonu powinna być w granicach 300-400 kg,

– wskaźnik wodno-cementowy powinien wynosić 0,40-0,55 w zależności od przewidywanego sposobu zagęszczania.

Projektując betony nawierzchniowe powinno się uwzględnić kilka wskazówek (program z aktami na uprawnienia budowlane). Materiały składowe masy betonowej należy dobrać przy maksymalnym wykorzystaniu materiałów miejscowych (piasek, żwir, kruszywo łamane) z zachowaniem wymaganych przepisów. Materiały miejscowe powinny zostać poddane kontroli w laboratorium budowlano-drogowym. Badanie powinno być zgodne z obowiązującymi zasadami i przepisami. Zgodnie ze wskazaniami należy dobrać uziarnienie kruszywa. Dodatkowo ilość cementu powinno się określić na podstawie wielu prób. Próby takie powinny zawierać graniczne według przepisów ilości. Dozowanie powinno być stopniowe – co 25-50 kg/m gotowego betonu. Właściwą ilością jest taka ilość cementu, z której wykonane próbki spełniają wszystkie wymagania przepisów.

Specjalne dodatki do betonu

Specjalne dodatki do betonu powinno stosować się w tak małej ilości w stosunku do ilości dozowanego cementu, że nie ma sensu wprowadzać poprawek w kwestii dozowania materiałów składowych, jeżeli dodatki te nie powodują obniżenia cech wytrzymałościowych betonu. Wówczas należy poprawić kwestię dozowania cementu lub we wskaźniku w/c (programy do uprawnień budowlanych).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *