Emulsja smołowo-mydlana

W Rosji stosuje się emulsję smołowo-mydlaną. W przypadku jednego metra sześciennego pianobetonu o ciężarze wynoszącym od 600 do 800 kg/m3 zużywane jest od 600 do 800 gramów korzenia mydlika. Stosowany korzeń mydlika powinien być świeży, nie powinien wykazywać oznak gnicia lub śladów pleśni. Też nie powinien posiadać zanieczyszczeń w postaci ziemi, liści czy kory. Zawartość saponiny w nim nie powinna być mniejsza niż 10%. Zawartość substancji mineralnych natomiast nie powinna być większa niż 1%, zawartość popiołu poniżej 12%. Wilgotność w stanie powietrzno-suchym korzenia mydlika powinna wynosić poniżej 13%.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]

Emulsja smołowo-mydlana
Emulsja smołowo-mydlana

Etapy przygotowania emulsji smołowo-mydlanej

Korzeń mydlika rozdrabnia się na cząstki o wymiarach do 2 milimetrów. Następnie jest on zalewany dziesięciokrotną ilością wody. Tak przygotowany jest pozostawiany na 48 godzin. Następnie ciecz zostaje wylana, a korzeń jest używany do przygotowania właściwego roztworu. Moczenie korzenia jest tak wykonywane jest tylko raz podczas rozpoczynania procesu przygotowania emulsji. Wymoczony korzeń jest zalewany powtórnie poprzez taką samą ilość wody. Jest on następnie gotowany do uzyskania gęstości cieczy wynoszącej 1,01.[egzamin na uprawnienia budowlane] Następnie wyekstrahowany korzeń jest wyrzucany i dodaje się nową porcję rozdrobnionego korzenia, który gotuje się do uzyskania gęstości 1,02. Ciecz tu otrzymana jest emulsją. Przed jej użyciem najlepiej jest pozostawić ją, żeby dojrzała na 3-4 dni. Korzeń, który był gotowany za drugim razem jest zalewany świeżą wodą i gotowany powtórnie w celu uzyskania cieczy o gęstości 1,01. Gotowa emulsja może być przechowywana przez miesiąc.

Emulsja glinosul jonowa

Emulsja glinosul jonowa jest otrzymywana ze smoły ponaftowej, siarczanu glinu, ługu sodowego oraz wody. Ilość składniku jest dokładnie określona, aby otrzymać metr sześcienny o ciężarze objętościowym wynoszącym od 600 do 800 kg/m3. Wynosi ona 1,2-1,7 kilograma smoły ponaftowej, 1,2-1,7 kilograma siarczanu glinu oraz 0,164-0,2 kilograma ługu sodowego.[akty uprawnienia budowlane]

Etapy przygotowania emulsji glinosul jonowej

Pierwszym etapem przygotowania tego rodzaju emulsji jest wykonanie wodnego roztworu siarczanu glinu. Robi się to poprzez zalanie rozdrobnionego siarczanu glinu w naczyniu drewanianym gorącą wodą. Stosunek tych składników powinien wynosić 1:2. Następnie do niej wpuszcza się parę wodną w ciągu 2-2,5 godziny. Inną opcją jest pozostawienie jej na 24 godziny.[uprawnienia budowlane testy] Tym sposobem gęstość roztworu powinna wynieść 1,16. Po wymieszaniu oraz ostudzeniu do 15°C roztwór jest gotowy. Następnym etapem jest przygotowanie 20% roztworu ługu sodowego. Kolejnym etapem jest zobojętnienie smoły ponaftowej. Robi się to poprzez rozcieńczenie smoły ponaftowej wodą w stosunku objętościowym 1:2. Do tego niewielkimi porcjami dodany jest 20% roztwór ługu sodowego podczas mieszania. Tym sposobem otrzymuje się siarczan sodowy oraz sól sodową sulfokwasów naftowych. Koniec reakcji jest oznaczana za pomocą czerwieni kongo. Emulsja do produkowania pianobetonów jest przygotowywana poprzez zmieszanie roztworu soli sodowej sulfokwasów naftowych oraz siarczanu glinu. Ich stosunek wagowy powinien wynosić 1:2. Emulsja dopiero po upływie roku traci swoje własności.[segregator uprawnienia budowlane]

Emulsja GK

Emulsja GK jest przygotowywana z krwi bydlęcej poprzez hydrolizę z ługiem sodowym oraz zobojętnieniem poprzez chlorek amonu. Przed używaniem tej emulsji do produkcji pianobetonów hydrolizowana krew jest mieszana z 15% roztworem siarczanu żelazowego, który rozpuszcza się uprzednio w wodzie o temperaturze wynoszącej 40-50°C. Roztwór siarczanu żelazowego dodawany jest do roztworu hydrolizowanej krwi poprzez niewielkie porcje przy ciągłym mieszaniu.[uprawnienia budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *