Ziarna kruszywa

Przebieg procesu spiekania może różnić się od siebie. Z tego powodu oraz własności popiołów lotnych m ożna otrzymywać kruszywo o ziarnach kulistych lub lekko elipsoidalnym. Obydwa te kształty nie wymagają kruszenia. Można również otrzymywać podczas procesu spiekania spieki, które po procesie kruszenia przeistaczają się w kruszywo o kształtach nieregularnych. Barwa ziarna kruszywa może być od jasnobrązowego do ciemnoszarego. Często możemy obserwować obecności jasnobrązowej drobnoporowatej otoczki. Jej grubość wynosi do 2 milimetrów. Podczas kruszenia oraz przesiewania jej znaczna część odpada.[uprawnienia budowlane]

Ziarna kruszywa
Ziarna kruszywa

Pory

Podczas badań makroskopowych i mikroskopowych szlifów wykazano, że pory mają nieregularny charakter. Ich przeciętna wielkość wynosi od 1 do 3 milimetrów. Oprócz niż można spotkać się z porami drobniejszymi. Bardzo często łączą się one ze sobą. Podczas badań preparatów proszkowych ujawniono nieliczne ziarna anizotropowe.[egzamin na uprawnienia budowlane]

Agloporyt

Agloporyt najczęściej otrzymuje się poprzez spiekanie na taśmach aglomeracyjnych lub w panwiach spiekalniczych. Surowiec jest ogólnodostępny dzięki temu możliwe jest bezproblemowe produkowanie tego kruszywa. W Rosji mamy do czynienia z wieloma czynnymi zakładami produkującymi agloporyt. Występują w nich taśmy aglomeracyjne o różnych typach.[segregator uprawnienia budowlane] Po przekruszeniu dużych spieków otrzymuje się ziarna kruszywa o nieregularnym kształcie. Mają one silnie rozwiniętą powierzchnię i dużą ilość otwartych porów. Jakość tego kruszywa jest bardzo zróżnicowana. Zależy głównie od surowca oraz przebiegu procesu technologicznego. Podczas badań mikroskopowych odkryto, że w agloporycie występuje kwarc, magnetyty, mulit oraz fajalit. Można też doszukać się szkliwa. Jego jakość uzależniona jest od rodzaju surowca oraz warunków spiekania. W Związku Radzieckim zostały opracowane warunki techniczne dla agloporytu TU-02-52-CBTJ O. Według niż możemy wyróżnić 6 klas kruszywa, które różnią się swoim ciężarem nasypowym. Może wydawać się, że podobnie jak w keramzycie podział na tak dużą liczbę klas może być niepraktyczny.[akty uprawnienia budowlane]

Badania w cegielni w Trojanówce

W cegielni w Trojanówce zostały przeprowadzone badania związanie z panwiami spiekalniczymi, a agloporytem. Wyprodukowano tam partię agloporytu. Jej ciężar nasypowy dla frakcji 0-4 milimetry wynosił 830 kg/m3, dla frakcji 4-10 milimetrów wynosił on 600 kg/m3, a dla frakcji 10-20 milimetrów 570 kg/m3. Wytrzymałość kruszywa oznaczana jest według normy PN-64/6720-02. Robi się to korzystając ze wskaźnika rozkruszenia Z.[uprawnienia budowlane testy] Wartość ta dla frakcji 4-10 milimetrów wynosiła 0,99, a dla frakcji 10-20 milimetrów 1,23. Makroskopowe ziarna kruszywa biorące udział w tych badaniach charakteryzowały się jednolitym średnio porowatym czerepem. Kształt ziaren był nieregularny, a jego barwa była ciemnoszara. Wartość strat prażenia wynosiła 3,5%. Jeśli chodzi o jakość tego agloporytu to była ona równorzędna pumeksowi hutniczemu w kwestiach cech wytrzymałościowych.

Kruszywo wermikulitowe

Przez obróbkę termiczną minerału wermikulitu otrzymuje się kruszywo wermikulitowe. Jest ono wysoko uwodnionym glinokrzemianem magnezu. W jego skład chemiczny kilka tlenków. Są nimi trójtlenek glinu Al2O3 (zawartość 8-18%), tlenek krzemu SiO2 (zawartość 25%), trójtlenek żelaza Fe2O3 (zawartość 4-17%), tlenek wapnia CaO (zawartość 0,5-5%), tlenek magnezu MgO (zawartość 15-29%), trójtlenek siarki SO3 (zawartość do 0,4%) i alkalia.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *