Zaprawy

Spoiwa w zaprawach

Warstwy muru z reguły układa się na zaprawie (egzamin na uprawnienia budowlane). Jej zadaniem jest wypełnienie szczelin, które są pomiędzy cegłami i tworzy spoiny. Wyróżnia się trzy rodzaje spoin:

a) wsporne:

– są one poziome,

– znajdują się na powierzchni wspornej elementów muru,

Zaprawy
Zaprawy

b) podłużne:

– są one pionowe,

– równoległe do muru,

c) poprzeczne:

– są one pionowe,

– prostopadłe do muru.

Zaprawa budowlana to związana i stwardniała mieszanina:

– drobnego kruszywa (najczęściej piasek naturalny),

– spoiwa,

– wody.

Wszystko dobrane jest w odpowiednich proporcjach.

Do spoiw w zaprawach zalicza się:

a) wapno gaszone:

– w postaci ciasta wapiennego,

– sucho gaszone – hydratyzowane,

– pokarbidowe,

– niegaszone mielone,

b) cementy:

– portlandzki,

– hutniczy,

c) gips:

– budowlany,

– przedni,

d) zawiesina gliniana.

W odpowiedniej normie określa się jakość wody do zapraw (testy uprawnienia budowlane). Okazuje się, że najlepszym wyborem jest wybór wody, która jest idealna do picia.

Domieszki do zapraw

Do zapraw dodaje się również domieszki, których zadaniem jest poprawa właściwości świeżej lub stwardniałej zaprawy. Domieszki do zapraw mogą:

– przyspieszać jej twardnienie,

– obniżać temperaturę zamarzania wody zarobowej w świeżej zaprawie,

– opóźniać wiązanie (w zaprawach gipsowych),

– zwiększać wodoszczelność lub mrozoodporność stwardniałej zaprawy.

Świeża zaprawa jest bezpostaciową masą. Można ją w dowolny sposób uformować. Twardnieje ona wraz z upływem czasu. Jednocześnie rośnie jej wytrzymałość.

Wytrzymałość zaprawy na ściskanie badana jest przede wszystkim na wykonanych z zaprawy próbkach. Mają one z reguły kształt walca, którego średnica i wysokość wynosi 8 cm. Wytrzymałość miarodajna to wytrzymałość, jaką osiąga próbka po 28 dniach twardnienia w określonej temperaturze i wilgotności. Jest to tzw. marka zaprawy. Na przykład, kiedy zaprawa jest marki 8 to oznacza, że po 28 dniach twardnienia jej wytrzymałość wynosi 8 kG/cm2 (0,785 MN/m2). Wytrzymałość zależy przede wszystkim od:

– rodzaju spoiwa,

– ilości spoiwa w stosunku do kruszywa.

Dozowanie składników

Dozowanie składników oraz ich poprawne wymieszanie wchodzą w proces przygotowania zaprawy. Składniki można dozować dwoma metodami:

a) metoda objętościowa:

– spoiwo i kruszywo odmierzane jest pojemnikami – taczkami, wiadrami, skrzyniami,

– woda dozowana jest w zależności od pożądanego stopnia ciekłości,

– jest to mało dokładny sposób dozowania – składniki zaprawy powinny być suche i luźno usypane (oprócz ciasta wapiennego),

b) metoda wagowo objętościowa:

– bardziej dokładny sposób,

– spoiwo dozuje się wagowo (oprócz ciasta),

– kruszywo i wapno dozuje się objętościowo.

Stosunki wagowo-objętościowe danych składników są ujęte w tabelach, które powstały na skutek długich doświadczeń i badań wytrzymałości zapraw (program do egzaminu na uprawnienia na komputer). Skład zaprawy określa się stosunkiem ilości spoiwa do piasku, czyli np. zaprawa 1:1,5 oznacza, że wykorzystano 1 część cementu i 1,5 części piasku.

Rodzaje zapraw

W zależności od tego, jaki rodzaj spoiwa zostanie wykorzystany w danym momencie wyróżnia się takie zaprawy:

a) wapienne:

– mała wytrzymałość na ściskanie (marki 4 i 2),

– brak odporności na wpływy atmosferyczne,

– wykorzystuje się je do murowania budynków jednokondygnacyjnych mieszkalnych i gospodarczych oraz do tynków wewnętrznych,

b) cementowe:

– większa wytrzymałość na ściskanie,

– odporność na wpływy atmosferyczne i chemiczne,

– zaprawy o markach 15, 30, 50, 80, 100, 120 stosuje się do murów, tynków, okładzin, łączenia i mocowania elementów budowlanych oraz z dodatkiem środków uszczelniających jako zaprawy wodoszczelne,

c) cementowo-wapienne:

– większa wytrzymałość na ściskanie,

– odporność na wpływy atmosferyczne i chemiczne,

– zaprawy o markach 8, 15, 30, 50 wykorzystuje się do robót murowych, tynków oraz okładzin zewnętrznych i wewnętrznych,

– najczęściej stosowane w budownictwie

d) cementowo-gliniane:

– stosuje się je przede wszystkim do murowania ław i murów, które są narażone na działanie wilgoci,

– tynki z tego typu zapraw są idealne do izolacji ścian budynków, które są posadawiane w gruntach wilgotnych, zbiorników, silosów na kiszonki,

e) gipsowo-wapienne:

– stosuje się je do murowania ścian z elementów gipsowych, gipsowo-betonowych, tynków wewnętrznych,

– nieodporne na wilgoć (program na uprawnienia budowlane w wersji android).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *