Wkład oporowy do słupów

W sytuacji, kiedy słupy są posadowione w sposób bezpośredni w gruncie, niezbędne jest zastosowanie specjalnego wkładu oporowego (program na uprawnienia budowlane). Przepuszcza się go przez otwór, który wykonuje się w słupie w jego podziemnej części.

Słupy posiadają przewód usztywniający o średnicy 10 mm. Jest on najczęściej skontaktowany z żeliwną czapką słupa. Posiada on dwa kontakty:

– na poziomie szyn toru,

– przy wsporniku podwieszenia sieci.

Szczeble włazowe zakłada się dzięki otworom o średnic 3,8 cm, które znajdują się w środkowej ściance słupa.

Wkład oporowy do słupów
Wkład oporowy do słupów

Słup trakcyjny dwuteowy strunobetonowy

Słup dwuteowy strunobetonowy ma takie same wymiar jak słup żelbetowy dwuteowy. Zbrojeniem sprężającym są 24 struny, które mają średnicę 5 mm. Układa się je w sposób symetryczny w półkach przekroju.

Aby móc zabezpieczyć słup w sytuacji, kiedy utraci on siłę sprężającą, należy zastosować dodatkowe zbrojenie. Takie dodatkowe zbrojenie składa się z 4 prętów, które wykonuje się ze stali zwykłej St3SX. Układa się je w krawędziach półek od ich strony wewnętrznej.

Słupy dwuteowe strunobetonowe wykonuje się z betonu marki 500. Mogą one mieć dwie długości: 10,2 oraz 8,7 m. Objętość betonu, a także ciężary tych słupów są identyczne jak w przypadku słupów żelbetowych o tym samym przekroju.

W przypadku typowych przekrojów słupa z zaznaczeniem zbrojenia sprężającego oraz ze stali zwykłej, słup o długości 10,2 m waży 96 kg, a słup o długości 8,7 m – 90 kg.

Na szczycie słupa zakłada się żeliwną czapkę. Czapka o grubości 30 mm waży 6 kg (materiały do nauki na egzamin do uprawnień budowlanych).

Prefabrykaty

Prefabrykaty wykonuje się z betonu marki 250.

Prefabrykatem A jest ośmiokątna płyta, która ma 8 cm grubości i 100 cm szerokości (maksymalnie). Waży on 166 kg, w tym zbrojenie – 12 kg.

Prefabrykatem B jest graniastosłup, który ma 50 cm wysokości. Jego przekrój ma kształt krzyża. Waży on 231 kg, w tym zbrojenie – 7,05 kg. Bezpośrednio do niego mocuje się semafory świetlne.

Element A najczęściej umieszcza się na podłożu z chudego betonu bądź z gruntu, który jest zalany zaprawą cementową o stosunku 1:4. Wykorzystuje się do tego beton marki 70. Podłoże, na którym posadawia się element A jest wysoki na 10 cm.

Zadaniem elementu D jest montowanie semaforów ramiennych kratowych oraz wąskich o dowolnej wysokości (jak wygląda egzamin na uprawnienia budowlane). Jego górna część jest w kształcie prostokąta. Wszystko jest dopasowane do podstawy semaforów ramiennych. Jej zadaniem jest zmocowanie konstrukcji semaforów z podstawą górną fundamentu. Służą do tego specjalne kotwie.

Dolna część prefabrykatu D jest wysoka na 12 cm. Ma formę krzyża – identycznie jak w przypadku elementu B. Część ta służy ześrubowaniu prefabrykatu z resztą prefabrykatów składowych fundamentów. Służą do tego śruby M20. Dzięki temu powstaje jednolita fundamentowa bryła. Taki prefabrykat waży 262 kg, w tym 18,8 kg to ciężar stali zbrojeniowej.

W przypadku fundamentów pod napędy rogatkowe, przy których mają miejsce nieznaczne siły osiowe oraz momenty obciążające fundament, najczęściej zakłada się je poniżej przemarzania gruntów. Wykorzystuje się do tego wówczas 2 prefabrykaty B.

Podstawami pod płyty dolne napędów rogatkowych są prefabrykaty E oraz F. Stosuje się je w ten sam sposób jak w przypadku prefabrykatu D. Jednak jednocześnie otwory na śruby kotwowe w płycie górnej odpowiednich prefabrykatów należy dostosować do otworów w płytach podstaw napędów rogatkowych. Stal w prefabrykacie E waży 10,34 kg, a w F – 8,23 kg.

Więcej ciekawostek znajdziesz na naszym blogu!

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.