Typ oparcia przęseł

Typ oparcia

Wedle typu oparcia przęseł na wsporach wyróżniamy przykładowo mosty o przęsłach wolnopodpartych i mosty ramownicowe o przęsłach zestawionych ze wsporami tak, by wygięcia przęseł sprawiały zgięcia podpór. Wedle ilości przęseł wyróżniamy mosty jednoprzęsłowe oraz wielo. W stawianiu przęseł mostów z betonu pojawiły się po roku 1945 zmiany robiące widoczną zmianę na ich traktowanie. Zmiany te sprowadziły się do:

-zamazania rozbieżności wśród mostami kaflowymi i belkowymi, (uprawnienia budowlane kontakt)

-osłabienia typu rozdziału budowania mostu na podpory oraz przęsła.

Przez to w ustrojach mostów betonowych nie jest tak już ważny podział na tematykę, jaka skupia się na przęsłach i podporach i podział na mosty kaflowe i belkowe. Sprawia to później też nie tak istotną celowość różnego omawiania przęseł z kafli albo belek wolnopodpartych i z kafli i belek zestawionych z podporami w ustroje ramownicowe. (uprawnienia budowlane 2021)

Typ oparcia przęseł
Typ oparcia przęseł

Systematyka mostów betonowych

Taki stan rzeczy zmienił się w dotychczasowej systematyce mostów betonowych. Pomimo to, mówiąc o budowaniu przęseł, będziemy pamiętać choć trochę o dawnym rozdzieleniu. Utrzymanie dawnego porządku bywa uzasadnione takimi argumentami:

  1. Systematyka bywa wymagana do opisu mostów, jakie wcześniej były stawiana i w jakich konstrukcja podzielenia na przęsła albo podpory i na kafle czy belki widocznie pojawiała się przez ich różne zrobienie czy montowania. Większość będących już mostów w taki sposób może zostać opisana.
  2. Rozdzielenie na podpory i przęsła ułatwia opis mostu nawet w sytuacjach, kiedy oba te elementy są jedną całością budowlaną, a wyróżnianie między sobą mostów kaflowych od belkowych bywa właściwe, kiedy średnice kafli są pełne, a belki posiadają średnice otwarte. (uprawnienia budowlane program)

Pamiętając o tych względach, dawne rozdzielenie w klasyfikacji budowlanej mostów betonowych było również rozdzieleniem jaki w wielu sytuacjach posiada na celu jedynie ułatwienie rozumowe i opisanie mostów, a nie ważne rozdzielenie elementów budowlanych czy tylko pamiętanie o rozbieżności konstrukcyjnej wśród kafli i belek i podporami i przęsłami.

Mosty kaflowe oraz belkowe

Mosty kaflowe i belkowe wyróżnia się takimi cechami:

-typ przęseł i podpór,

-ilość przęseł,

-typ wsparcia przęseł na podporach,

-metoda stawiania przęsła,

-średnic poprzecznych przęseł,

-uzbrojenia i sprężenia przęseł. (akty prawne uprawnienia budowlane)

Pierwszych pięć cech klasyfikacyjnych przyda się do wyróżniania między sobą mostów wedle form przęseł oraz podpór i wedle typu ich zestawienia ze sobą.

Szerokość mostów kaflowych

Przed rokiem 1945 szerokości mostów kaflowych z betonu uzbrojonego były nieduże. W mostach jezdniowych dochodziły do może 20 metrów, a w mostach kolejowych nie były większe od 10 metrów w kaflach wolnopodpartych. W kaflach nieprzerwanych szerokości te były trochę większe i skupiały się nawet do szerokości większych. (segregator egzamin ustny uprawnienia) Razem z użyciem sprężania szerokości te podchodziły do nawet dwa razy większych, zbliżając się w stawianiu mostów jezdniowych o kaflach nieprzerwanych do 40 metrów, a w budowie mostów kolejowych do dwudziestu paru metrów. Widoczne powiększenie się szerokości mostów kaflowych pojawił duży wpływ ciężaru osobistego kafli na punkty zginające. Przy szerokości blisko 30 metrów, obszerność kafli sprężonych równała się w mostach jezdniowych do 80 cm, dając masę osobistą 2T/m2. W mostach kolejowych, przez duże obciążenie ruszające się obszerność kafli była półtorakrotnie wyższa, a masa ich miała wpływ na silne punkty zginające. Tak duże masy tych ustrojów skłoniły do szukania metod ich pomniejszenia albo przez wydrążanie kafli, albo przez użycie kafli nieprzerwanych o zmiennej obszerności, większej nad podporami a mniejszej w przęsłach. Wydrążenie kafli zbliżało ich średnice do średnicy belek skrzynkowych.  Zbliżanie się do pomniejszenia wpływu masy osobistej na siły środkowe odnalazło wyraz też w unikaniu przęseł belkowych wolnopodpartych, w jakich największe punkty zginające pojawiały się w połowie szerokości potrzebując skupienia tworzywa właśnie tam, gdzie jego masa wywołała na największe siły środkowe. (program egzaminu na uprawnienia)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *