Skład mineralogiczny żużla

Nad składem mineralogicznym żużla było przeprowadzone niewiele badań. Jednymi z nielicznych zajęli się Bielankin, Iwanow i Łapin. Badania te wykazały, że w żużlu oprócz szkliwa występują też kryształy. Są nimi kryształy mulitu, obtopionego kwarcu, melilitu, anortytu oraz kawałki wypalonej skały gliniastożelistej, gliniastej, magnezytu i wtrącenia gipsu. Obecnie skład chemiczny i mineralogiczny żużla nie ma praktycznego wpływu na kierunki jego stosowania. Jedynie zwraca się uwagę na ilość związków siarki w składzie oraz wielkość strat podczas prażenia.[uprawnienia budowlane testy]

Skład mineralogiczny żużla

Szkodliwe składniki żużlobetonu

Żużlobetony często posiadają szkodliwe składniki. Mogą mieć one negatywny wpływ na zmiany objętościowe. Do takich składników należy między innymi niespalony węgiel. Jest on analitycznie oznaczany jako straty prażeniowe. Innym składnikiem są związki siarki. W niektórych publikacjach można spotkać się z twierdzeniem, że szkodliwym składnikiem jest tak zwane martwo palone wapno. Związek ten może występować jedynie w przypadku żużli, które są otrzymywane ze spalania niektórych rodzajów węgla brunatnego. W przypadku żużli, które otrzymuje się ze spalania węgla kamiennego ten składnik szkodliwy nie występuje. Jest to spowodowane zbyt niską zawartością CaO.[akty uprawnienia budowlane]

Wpływ niespalonego węgla

Niespalony węgiel ma wpływ na żużlobeton. Jest on uzależniony od stopnia jego uwęglenia. W 1928 roku Lea badał wpływ węgla, który jest dodawany do betonu. Zauważył on różnice w zachowaniu węgla i zaproponował jego podział. Dzieli on węgiel na grupę A, B, C czyli słabo, średnio i mocno pęczniejące. Lea uznał, że wraz ze wzrostem zawartości tlenu w węglu wzrasta również jego higroskopijność, zdolność pęcznienia w wodzie oraz szybkość sorbcji tlenu.[egzamin na uprawnienia budowlane] Oprócz tego stwierdził, że środowisko alkaliczne ma wpływ na przyśpieszenie procesu pęcznienia. Nowsze badania, które zostały przeprowadzone przez Pampucha na krajowych węglach potwierdziły tezy Lea. Również wykazał on duży związek pomiędzy szybkością pęcznienia węgla w wodzie, a jego podatnością na wietrzenie. 

Straty podczas prażenia

Eyman przeprowadził badania nad żużlami paleniskowymi. Stwierdził on, że jeżeli zawartość strat prażenia jest mniejsze niż 5% to pęcznienie końcowe zaprawy, która jest wykonana z takiego żużla nie będzie większe od 0,5%. W sytuacji, gdy straty podczas prażenia są większe od 18% to okres pęcznienia jest dużo dłuższy. Może on się nie kończyć nawet po upływie 6 miesiącach. W ciągu pierwszych 28 dni proces ten przebiega z dużą szybkością.[segregator uprawnienia budowlane]

Badania zmian objętościowych żużlobetonowych

Zmiany objętościowe żużlobetonu zostały poddane badaniom. Wskazują one na stosunkowo niekorzystny wpływ węgla płomiennego, który ma niski stopień nawęglenia. Może on powodować znaczne pęcznienie. W przypadku wyższych typów węgli nie dochodzi do tak niekorzystnych następstw.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane] W Polsce związane jest to z ostrożnością podczas korzystania z żużla, który jest otrzymywany ze spalania węgla pochodzącego z okręgu Jaworznicko-Krakowskiego, częściowo Katowickiego i Dąbrowieckiego. Trzeba mieć na uwadze, że podczas procesu spalania w palenisku dochodzi do częściowego lub całkowitego odgazowania niespalonego węgla. W tym samym czasie dochodzi do znacznego ograniczenia podatności do zmian objętościowych.[uprawnienia budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *