Prace studialno-projektowe

Prace studialno-projektowe

Dalsze prace studialno – projektowe przeprowadzono w latach 1958-1960 w biurach projektowych budownictwa wiejskiego (uprawnienia budowlane 2021). Dotyczyło to:

– ok. 40 rozwiązań różnych budynków inwentarskich, gospodarczych i składowych dla gospodarstw uspołecznionych,

– ok. 100 rozwiązań indywidualnych zagród chłopskich.

Dzięki tym projektom potwierdzono tezę o:

– słuszności przyjętej siatki konstrukcyjnej,

– możliwość elastyczności rozwiązań funkcjonalnych.

Prace studialno-projektowe
Prace studialno-projektowe

Najważniejsze potrzeby budownictwa wiejskiego są zaspokojone dzięki zestawom układów konstrukcyjnych, które wynikają z kombinatoryki wymiarów 3,0-4,5-6,0 m. Ważne jest też to, że nie powodują one żadnych zakłóceń funkcjonalno – użytkowych. W związku z tym wymagania użytkowników zostały spełnione (program do egzaminu na uprawnienia na komputer).

Dzięki tym badaniom opracowano całe zagadnienie typizacji budownictwa wiejskiego w zakresie tematycznym oraz kompleksowo pod kątem technicznym.

17 października 1960 roku przedstawiciele PRL i CSRS wygłosili na konferencji RWPG w Sofii referat, który powstał na podstawie wyżej wymienionego opracowania. Na tejże konferencji podjęto wówczas bez żadnych zastrzeżeń decyzję o przyjęciu typizacji i koordynacji modularnej. Zalecono stosowanie jej we wszystkich krajach, które były członkami RWPG. Zasady typizacji i koordynacji modularnej w budownictwie wiejskim zatwierdzono w Uchwale Rady Ministrów Nr 285 i 507 oraz zarządzeniu Przewodniczącego KBUA i Ministra Rolnictwa z dnia 10 sierpnia 1962 roku.

Unifikacja w budownictwie

Unifikacja to pojęcie stosunkowo nowe, zwłaszcza jeżeli przyrówna się je do typizacji czy normalizacji. Pod tym pojęciem kryje się metoda, która pozwala na przygotowanie masowej, seryjnej produkcji przemysłowej.

Pojęcie unifikacji w budownictwie odnosi się do:

– metod montażu i sprzętu montażowego,

– materiałów i ich cech wytrzymałościowych lub eksploatacyjnych,

– procesów technologiczno-funkcjonalnych i eksploatacyjnych,

– technologicznych procesów prefabrykacji,

– metod transportu i sprzętu transportowego,

– wymiarów i układów przestrzennych konstrukcji i elementów.

Do cech unifikacji można zaliczyć kompleksowe ujęcie tych czynności, które są bezpośrednio związane z procesem inwestycyjnym (program z aktami na uprawnienia budowlane). Dotyczy to:

– programowania,

– projektowania,

– produkcji materiałów i elementów,

– metod technologicznych wznoszenia budynków.

Jednocześnie bierze się pod uwagę interesy użytkownika oraz producenta, które się ze sobą wiąże. Ostatecznie ma to doprowadzić do uzyskania korzyści na płaszczyźnie ekonomicznej oraz technicznej. Unifikacja, w przeciwieństwie do typizacji, która skupia się na elementach i sposobach ich wykorzystania, obejmuje całokształt zjawisk procesu inwestycyjnego.

Przedmiot unifikacji

Co powinno być przedmiotem unifikacji w budownictwie wiejskim? Przede wszystkim:

– metody technologiczne wznoszenia budynków,

– wyposażenie zaplecza technicznego,

– technologia procesów produkcyjnych,

– elementy budowlano-konstrukcyjne i materiały.

Przedmiotem unifikacji w tym zakresie będzie określenie niezbędnego i koniecznego poziomu mechanizacji podstawowych najbardziej pracochłonnych lub uciążliwych czynności, z określeniem perspektywy docelowej i wytyczenie kierunków rozwojowych w tym zakresie.

Technologia procesów produkcyjnych w budynkach to:

– karmienie zwierząt,

– udój mleka,

– pojenie,

– usuwanie odchodów zwierzęcych,

– przechowywanie produktów roślinnych.

Unifikacja w tej kwestii będzie wiązała się z ustaleniem koniecznego poziomu mechanizacji najbardziej pracochłonnych lub najbardziej uciążliwych podstawowych czynności. Określona zostanie również perspektywa docelowa i określenie kierunku rozwoju tej dziedziny (uprawnienia architektoniczne 2021).

Głównym zadaniem elementów budowlano-konstrukcyjne i materiałów jest poprawne obudowanie różnych układów funkcjonalnych i przestrzennych. Jednocześnie to nie może być jakaś przeszkoda dla tych układów. Ponieważ użytkowanie poszczególnych pomieszczeń lub budynków może ulec zmianie, elementy te należy rozwiązać w taki sposób, który może być łatwy i niedrogi, aby zapewnić możliwość ich wymiany lub zamienności. Wymagania te można spełnić jedynie przy użyciu uniwersalnych elementów.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.