Organizacja procesu inwestycyjnego

Wpływ organizacji procesu inwestycyjnego na efektywność ekonomiczną budownictwa wiejskiego

Zasadniczy wpływ na efektywność ekonomiczną budownictwa wiejskiego ma przede wszystkim organizacja procesu inwestycyjnego. Organizacja ta ma za zadanie oddawać budynki do produkcji roślinnej lub zwierzęcej w terminach, które zależą od cyklów przyrodniczo-biologicznych.

Poziom organizacji procesu inwestycyjnego zależy od bieżącego poziomu techniki (materiały do egzaminu na uprawnienia budowlane). Nie ma szans na poprawne zorganizowanie i dostosowanie cyklów inwestycyjnych do cyklów produkcji roślinnej lub zwierzęcej w sytuacji, kiedy występujące warunki są prymitywne, a wykonawstwo budowlane jest zgodne z rzemieślniczymi metodami.

Organizacja procesu inwestycyjnego
Organizacja procesu inwestycyjnego

Wyróżnia się trzy warunki właściwej organizacji procesu inwestycyjnego:

  1. przygotowanie zaplecza techniczno-materiałowego inwestycji,
  2. programowanie,
  3. projektowanie.

Warunki właściwej organizacji procesu inwestycyjnego

Przygotowanie zaplecza techniczno-materiałowego bezpośrednio wpływa na:

– efektywność ekonomiczną budownictwa wiejskiego,

– oddawanie budynków w przewidzianych terminach, umożliwiających rozwój produkcji zarówno zwierzęcej jak i roślinnej.

Programowanie jest ważnym ogniwem w całym procesie. Ma on wpływ na końcowy efekt ekonomiczny. Wielkość budynków i ich rozwiązania funkcjonalne powinno się dostosować do:

– wymagań terenowych (regionalnych),

– możliwości produkcyjnych poszczególnych gospodarstw rolnych.

Nie ma sensu programować budynków w postaci gotowych rozwiązań typowych, które charakteryzują się teoretyczną i odgórnie przyjętą pojemnością produkcyjną. Dotyczy to również kierunków rozwiązań funkcjonalnych (materiały do nauki na egzamin do uprawnień budowlanych). Dlaczego? Nie jest stuprocentowo pewne, że będą one w pełni wykorzystane w określonych okolicznościach albo jest to niewystarczające. Niezbędne okazuje się podważenie ówczesnej praktyki sztywnego programowania typowych budynków. Korzystniejsze jest każdorazowe programowanie budynków, które:

– mają określoną wielkość,

– charakteryzują się rozwiązaniami funkcjonalnymi, które są dopasowane do potrzeb i możliwości produkcyjnych poszczególnych gospodarstw,

– powstają w oparciu o typowe, znormalizowane elementy funkcjonalne, konstrukcyjne i montażowe oraz ich segmentowe zestawy.

Dzięki zmianie będzie można lepiej wykorzystywać budynki czy materiały. W związku z tym nastąpi wzrost efektywności ekonomicznej.

W projektowaniu chodzi o podjęcie decyzji, która będzie miała określoną efektywność ekonomiczną. Projektant nie musi szukać za każdym razem nowych rozwiązań materiałowo-konstrukcyjnych pod warunkiem, że będzie stosował typowe segmentowe zestawy funkcjonalne oraz typowe znormalizowane elementy i rozwiązania materiałowe. Dzięki temu będzie on mógł bardziej skupić się na rozwiązaniach przestrzennych i eksploatacyjnych (egzamin na uprawnienia budowlane).

Tak samo ważne jest to, żeby zmienić aktualne metody opracowania projektów typowych. Dotychczasowe metody polegały na stosowaniu sztywnych rozwiązań w postaci typowych budynków, które opierały się na przestarzałych wzorach funkcjonalnych. Projektanci muszą podjąć wysiłek w kierunku opracowania postępowych rozwiązań funkcjonalnych i przestrzennych z wykorzystaniem typowych elementów konstrukcyjno-budowlanych, instalacyjnych czy wyposażeniowych.

Efekty ekonomiczne

Odchodzi się od oszczędności w kosztach, które można zyskać na skutek opracowywanie projektów typowych. Jest to nieaktualne pojęcie w momencie stosowania nowoczesnych metod organizacji procesu inwestycyjnego. Zakładano wówczas, że należy oszczędzać na kosztach dokumentacji, mimo, że w budownictwie wiejskim było to tylko 4% kosztów inwestycji.

Większe efekty ekonomiczne mogą przynieść:

– zwrócenie większej uwagi na postępowe rozwiązania funkcjonalne techniczno-materiałowe,

– odpowiednie zastosowanie w praktyce rozwiązań funkcjonalnych techniczno-materiałowych.

Organizacja procesu inwestycyjnego w budownictwie wiejskim dotyczy całokształtu działalności inwestycyjnej na wsi. Mowa tu m.in. o:

– budownictwie wielkotowarowym,

– budownictwie drobnotowarowym,

– usługach,

– oświacie,

– służbie zdrowia.

Pozwoli to na koordynację działania (wybierz swój dostęp do programu uprawnienia architektoniczne). Będzie można uniknąć powtarzania lub rozdrobnienia się programów użytkowych. Zwiększenie ekonomiki budownictwa i jego efektywności jest następstwem kompleksowej organizacji procesów inwestycyjnych.

Dzięki temu systemowi można zamontować szkielet konstrukcji wraz z pokryciem dachowym. Jest to przydatne w kwestii kolejnych robót montażowych czy wykończeniowych. Pokrycie dachowe jest zabezpieczeniem od wpływów atmosferycznych. Możliwa jest również budowa obiektu w etapach. Ma to duży wpływ na podział pracy brygad roboczych, a także na ich organizację.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.