Okładziny z nierdzewnej stali i tworzyw sztucznych

Okładziny z nierdzewnej stali i tworzyw sztucznych

Okładziny ze stali nierdzewnej stosuje się przy osłonowych ścianach na Zachodzie. Jej zalety to m.in. bardzo duża wytrzymałość i duża odporność na korozje. Do wad możemy zaliczyć dużą pracochłonność podczas obróbki oraz jej wysoki koszt. Blachy zwykłe stalowe bądź nierdzewne, aluminium, miedź, a także ceramiczne wyroby oraz betony mogą być poryte porcelanową emalią (uprawnienia budowlane). Zazwyczaj podczas prac wykorzystuje się dwie warstwy emalii: wierzchnią bądź gruntową. Gruntowa warstwa przy stali wynosi około 0,05 do 0,12 mm, a wierzchnia ma 0,07-0,5 mm. Wierzchnia warstwa nadaje stali barwę, a gruntowa ma za zadanie chronić stal przez procesami korozyjnymi.

Okładziny z nierdzewnej stali
Okładziny z nierdzewnej stali

Zalety i wady porcelanowej emalii

Do jej zalet możemy zaliczyć trwałość koloru, odporność na czynniki atmosferyczne, a także łatwość w utrzymaniu na niej czystości. Wadą jest to, że gdy powłoka ulegnie uszkodzeniu, w miejscach uszkodzeń przyśpiesza się proces powstawania korozji. Bardzo ciężko jest je naprawić. Podczas transportu i montażu także bardzo szybko może dojść do uszkodzeń (testy uprawnienia budowlane).

Okładziny z tworzywa sztucznego

Tego rodzaju okładziny cechuje duża wytrzymałość, odporność na czynniki atmosferyczne oraz twardość (program do egzaminu na uprawnienia na komputer). Są odporne także na chemiczne korozje i biologiczne. Dodatkowo mają małą cieplną przewodność. Do wad możemy zaliczyć niedostateczną ognioodporność, dużą wartość współczynnika termicznej rozszerzalności oraz pojawienie się zjawiska pełzania, które ulega zwiększeniu wraz z zwiększaniem się temperatury. Do okładzin najczęściej używa się poliestrowe faliste i płaskie płyty. Aby uniknąć pełzania należy zastosować zbrojenie płytami ze szklanego włókna. Cieplna przewodność porcelanowej emalii wynosi w granicach 0,327 do 1,12 kcal/m godz °C.

Z czego wykonać wewnętrzną okładzinę?

Wewnętrzna okładzina powinna być wykonana jako jednorodna lub jako warstwowa. Wpływ na to mają użyte materiały. Przy zastosowaniu ochrony termicznej izolacji palnej, okładzina musi wykazywać ognioodporność. Na wewnętrzną okładzinę stosuje się m.in. betonowe lub azbestowo – cementowe płyty, aluminiowe i stalowe blachy, tworzywo sztuczne, szkło. Są to takie same materiały, jakie mają zastosowanie w zewnętrznych okładzinach, a także drewniane płyty, sklejki, pilśniowe, wiórowe, paździerzowe, dyle oraz płyty gipsowe, suchy tynk (program egzamin uprawnienia 2021).

Wewnętrzne okładziny

Wewnętrzne okładziny muszą wykazywać dużą ognioodporność i odporność mechaniczną. Przy zastosowaniu w osłonowych lekkich ścianach mieszkalnych okładzina musi spełniać warunek dotyczący wymienności. Dobrze, gdyby okładzina miała możliwość okresowo wchłaniać i oddawać wilgoć. W warstwowych ścianach okładzina ma chronić warstwy termicznej izolacji przed zwilgoceniami oraz przed ogniem (akty zgodnie z wykazem Izby Inżynierów).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.