Zasady zbrojenia nawierzchni

Zbrojenie w planie płyty należy ułożyć podłużnie (uprawnienia budowlane). Jest to spowodowane zadaniem zbrojenia, w którym nie może dojść do jakichkolwiek pęknięć. Dodatkowo zbrojenie utrzymuje w całości płytę po ewentualnym pęknięciu. Warto pamiętać o tym, że zbrojenie poprzeczne powinno być wyłącznie częścią zbrojenia całkowitego.

Zasady zbrojenia nawierzchni
Zasady zbrojenia nawierzchni

W przypadku przekroju poprzecznego płyty zbrojenie powinno znajdować się przede wszystkim tam, gdzie powstają naprężenia rozciągające, czyli w jej dolnej lub górnej części. Naprężenia te mogą powstać na skutek:

– oddziaływania ruchu,

– warunków atmosferycznych,

– skurczu betonu,

– odkształceń podłoża.

Najlepszym sposobem zbrojenia płyt nawierzchni betonowej jest obustronne zbrojenie. Jeżeli płyta byłaby zbrojona jednostronnie, to całe zbrojenie powinno znajdować się w górnej części płyty. Stosując rozwiązanie tego typu udaje się uniknąć rys i pęknięć w górnej części nawierzchni. Są one najbardziej szkodliwe ze względu na warunki ruchu oraz warunki atmosferyczne. Jednak istnieją specjalne przypadki. Są to sytuacje, kiedy istnieje duża obawa o to, że powstaną naprężenia rozciągające w dolnej części płyt. Wówczas zbrojenie jednostronne powinno znajdować się w dolnej części tych płyt.

Stosunek zbrojenia podłużnego płyt do zbrojenia w kierunku poprzecznym powinien wynosić ok. 3 : 1. W jaki sposób można ustalić ilość potrzebnej stali zbrojeniowej? W sposób praktyczny, który polega na obserwacji zachowania się uzbrojonej nawierzchni, która pracuje w podobnych warunkach. Krawędzie płyt są najbardziej zagrożone naprężaniem rozciągającym. Wówczas należy wzmocnić zbrojenie (testy uprawnienia budowlane). Z reguły polega to na zastosowaniu dodatkowej wkładki, którą umieszcza się w skrajnym polu.

Zbrojenia, które znajduje się przy szczelinach pozornych, nie powinno się przerywać. Z kolei to zbrojenie, które umiejscowione jest przy szczelinach dylatacyjnych powinno być przerwane.

W polskich przepisach znajduje się informacja, która mówi o tym, że zbrojenie powinno być zastosowane tam, gdzie mogą wystąpić większe nierównomierne osiadania podłoża gruntowego. Takimi miejscami są m.in. wysokie nasypy, nad przepustami czy wykopami kanalizacyjnymi.

Konstrukcja nawierzchni drogowych

Nawierzchnia drogowa w ogólnym przypadku jest układem wielowarstwowym, który składa się z warstw nośnym i podłoża gruntowego. Warstw nośne przyjmują w sposób bezpośredni obciążenia od kół pojazdów. Są to siły pionowe i poziome, które działają i statycznie, i dynamicznie. Dodatkowo warstwa nośna przenosi obciążenia od kół na warstwy podłoża gruntowego. Oprócz tego bezpośrednio działają na nie czynniki atmosferyczne. Z tego powodu powinny się one charakteryzować całkowitą odpornością na oddziaływanie tego typu.

Konstrukcja nawierzchni drogowych w przypadku, który dotyczy większości stosowanych rozwiązań zbudowana jest z warstw, który wykonuje się pod względem swoich własności fizykomechanicznych materiałów budowlanych. Pod wpływem obciążenia pionowego od kół pojazdów występują odkształcenia sprężyste i trwałe. Patrząc na powyższe konstrukcja taka jest układem podatnym odkształcalnym (program do egzaminu na uprawnienia na komputer).

Odnosząc się do nawierzchni betonowych jest to układ dwuwarstwowy, który posiada górną warstwę nośną. Ma ona postać sztywnej płyty betonowej, którą układa się:

– bezpośrednio na warstwie podłoża gruntowego,

– na warstwie pośredniej – podbudowie.

Biorąc pod uwagę schemat obliczeniowy jest to układ sztywny sprężysty. Nie wykazuje on odkształceń trwałych, które mogłyby powstać na skutek sił pionowych od obciążenia ruchomego. Występują wyłącznie odkształcenia zanikające, czyli sprężyste.

Określając grubość płyty nawierzchni betonowej, która jest poddana działaniu obciążenia od pojazdów mechanicznych, należy posługiwać się teorią płyt sprężystych, które znajdują się na sprężystym podłożu. Zakłada się, że nacisk od koła samochodu przekazywany jest na płytę w formie obciążenia jednostkowego, nie w postaci siły skupionej. Obciążenie jednostkowe rozkłada się w sposób równomierny na powierzchni styku koła z płaszczyzną płyty. Statyczną siłą pionową, która działa na płytę betonową, jest ta część całkowitego ciężaru samochodu, która przypada na dane koło lub ich zestaw (pytania na egzamin ustny do uprawnień).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *