Wiązania i układy jodełkowe

Wiązania jodełkowe sklepień stropowych

Wiązania jodełkowe sklepień stropowych odcinkowych wyróżniają się pod patrząc na ich układ geometryczny tym, że we wszystkich ćwiartkach okrywanego prostokąta cegły posiadają kierunek prostopadły do cegieł dwóch sąsiadujących obok ćwiartek i są nachylone pod kątem 45° do boków prostokąta. Popularne są dwa typy „jodełki”, a są to krzyżykowa i skrzynkowa. Grubość jodełek w sklepieniach to zazwyczaj V2 cegły. (uprawnienia budowlane kontakt)

Sklepienie jodełkowe da się zrobić na odeskowaniu z przerwami paru cm pomiędzy deskami. Przed wystartowaniem z murowaniem warto przygotować gniazda podporowe z każdej strony (a jest ich cztery). Jodełkę skrzynkową zaczyna się układać warstwami od każdego narożnika i muruje się do wewnątrz, gdzie celem jest zrobienie zamykającej skrzynki. Jodełkę krzyżykową rozpoczyna się układać od wezgłowi. Obie jodełki kładzie się tak, by w szczycie nie zachodziła konieczność przyciosania cegieł.

układy jodełkowe
układy jodełkowe

Układy jodełkowe

Układy jodełkowe w sklepieniach są projektowo niezgodne, bo ciśnienia nie są naprowadzone zwyczajnie do spoin wspornych, ale pod kątem 45°. Patrząc na wykonywanie układy jodełkowe są bardziej skomplikowane do zrobienia od wiązań pospolitych. (uprawnienia budowlane 2021) Dają one jednak szansę na zaoszczędzenie drewna, ponieważ można w tym przypadku nie korzystać z pełnego deskowania ale tylko łaty w miejscach, gdzie znajdują się podłużne spoiny w zygzakowatym kształcie. Plusem wiązań jodełkowych jest poprawa i ulepszenie wyglądu powierzchni sklepień nietynkowanych. Wiązanie rębem, wykonane jest z warstw tworzonych dłuższymi wymiarami cegieł w stronę obwodnicy sklepienia. W każdej kolejnej warstwie spoiny kładzie się mijankowo.

Wszystkie warstwy muruje się na podłożonym, powyginanym płaskowniku, bez obecności deskowań czy krążyn. Po stworzeniu warstwy wyjmuje się spod niej płaskownik, podczas czego warstwa będąca konstrukcyjnie łukiem lekko opada, ale wciąż zachowuje równowagę. Płaskownik przesuwa się o około osiem centymetrów i muruje nad nim kolejną warstwę. (uprawnienia budowlane program)

Czoło sklepienia

Czoło sklepienia musi (jeśli są do tego warunki) wspierać się w odpowiednio do tego przygotowanym, około 5 cm gnieździe w murze, ponieważ odporność sklepienia podtrzymanego z każdej strony jest o wiele większa niż sklepienia opierającego się jedynie na wezgłowiach. (akty prawne uprawnienia budowlane)

Cegły w sklepieniach odcinkowych są zazwyczaj układane w wiązaniach pospolitym oraz jodełkowym. Popularne jest też poza tym wiązanie rębem (cmentarne). Cegły są nanoszone powierzchniami podstaw analogicznie do osi sklepienia. Sklepienie tworzymy z odpowiednio zmoczonej w wodzie cegły. Na maksymalnym odeskowaniu blisko dwóch czół wyznacza się wedle miary – grubości różnych warstw (cegła + spoina), tak jak robi się to na łacie kierowniczej podczas tworzenia murów pionowych. (segregator egzamin ustny uprawnienia)

Kolejno muruje się strzępiami parę warstw przy czołach, korzystając z wykroju w celu utrzymania prawidłowego kierunku spoin wspornych. Cegły pomiędzy czołami muruje się pod naprężony sznur albo drut umieszczony w spoinach cegieł czołowych, kontrolując co jakąś ilość cegieł ich położenie wykrojem. Sklepienia wykonujemy na gęstej zaprawie w stronę obu wezgłowi aż do szczytu. O ile spoiny wsporne nie są za bardzo pochylone, wtedy na położonej już warstwie cegieł nanosi się zaprawę (z wyłączeniem paru cm od góry) i na niej umieszcza się sznur cegły kolejnej warstwy używając metodę murowania la, III lub IV.

Powierzchnie wsporne

Kiedy jednak powierzchnie wsporne (te bliższe zwornika) będą już zbyt pochylone, i nie da się na nich utrzymać zaprawę, wtedy nanosi się już na ułożonej warstwie cegieł i deskowaniu pasek zaprawy, a cegły świeżej warstwy przyciskamy pod sznur, wtedy spoina wsporna zapełni się na jakąś określoną wysokość od dołu, a z góry zalewamy płynną zaprawą. Na końcu kładzie się warstwy zwornika. Od 3 do 5 warstw zwornika nanosimy na pełnej długości na sucho na klinikach, a potem z góry zalewamy zaprawą. (program egzaminu na uprawnienia)

Najłatwiej jest zalać płynną zaprawą, ale lepiej będzie przez wytrzymałość skorzystać z zaprawy średnio-gęstej, umieszczając ją przy skorzystaniu z łopatek. Po murowaniu zalewa się najczęściej cały grzbiet sklepienia płynną zaprawą, żeby zapełnić finalnie spoiny wykonane mniej dokładnie. Jeśli trzeba będzie w sklepieniu odcinkowym wykonać otwory, przykładowo na wsyp węgla albo w celu oświetlenia, wtedy warto wykonać obramienia łukowe, żeby utrzymać warstwy, jakich równowaga została zmieniona przez zrobienie otworów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *