Teoria Protodiakonowa

Teorię Protodiakonowa stosuje się w praktyce geotechnicznej do ustalenia powierzchni odłamu. Jest to niezbędny zabieg jeżeli chcemy uzyskać wartość ciśnienia, które wywoływane jest przez wykonywanie w górotworze wyłomu. W tym przypadku w pobliżu wydrążonej sztolni wytwarzana jest strefa. Pod wpływem jaki wywiera na nią własny ciężar traci ona kontakt z pozostałą masą górotworu. Przez to napiera ona całą swoją masą na obudowę sztolni. Teoria Protodiakonowa mówi o tym, że linia odłamu wychodzi z punktu wyłomu, który położony jest najniżej dla każdej z dwóch ścian. Musi on biec w kierunku góry i być ustawiony pod kątem 45 stopni.[uprawnienia budowlane]

Teoria Protodiakonowa
Teoria Protodiakonowa

Sztolnie bezciśnieniowe

Sztolnia bezciśnieniowa może pracować na parcie poziome oraz pionowe pochodzące od górotworu, parcie wewnętrzne wody która posiada swobodne zwierciadło oraz na ciężar własny obudowy. W takim przypadku jej przekrój powinien mieć kształt zbliżony do prostokątnego, owalnego lub mieć kształt podkowy.[uprawnienia budowlane testy] Strop tego rodzaju sztolni zawsze kształtuje się w ten sam sposób. Robi się go w postaci łuku kołowego lub parabolicznego. Takie rozwiązanie zapewnia odpowiedni rozkład naprężeń wewnątrz obudowy sztolni oraz w górotworze znajdującym się w pobliżu sztolni.

Rodzaje obudowy sztolni

Rodzaj obudowy danej sztolni dobierany jest na podstawie warunków geotechnicznych oraz metod drążenia danej sztolni. Możemy wyróżnić cztery główne typy tych obudów. Pierwsze z nich wykonywane są z torkretu. Stosuje się je dla bardzo dobrych warunków skalnych w przypadku, gdy górotwór może przenosić wszystkie obciążenia. Drugim typem są obudowy wykonywane z betonu monolitycznego.[egzamin na uprawnienia budowlane] Je wykorzystuje się dla warunków geotechnicznych, w których wyłom może być nieobudowany i niechroniony przez większość czasu. Dla skał spękanych stosuje się obudowy wykonywane z elementów prefabrykowanych wykonanych z żelbetu. Ostatnim z rodzajów są konstrukcje obudowy zrobione ze stali. Stosuje się je dla bardzo trudnych warunków skalnych. Dla przypadku, gdy wyłom nie może być pozostawiony bez podparcia.

Sztolnia energetyczna

Sztolnie energetyczne dla bardzo dobrych warunków skalnych można wykonywać bez obudowy nośnej. W takiej sytuacji jej ściany powinny być odpowiednio gładkie. Można to wykonać na dwa sposoby. Po pierwsze wykonuje się odpowiednie drążenie skały stosując metodę gładkiego wyrębu.[segregator uprawnienia budowlane] Inna opcją jest wyrównanie wszystkich nierówności oraz zagłębień przez zjawisko torkretowania. Obudowy torkretowe wykonuje się głównie z zaprawy cementowej lub ewentualnie z betonu o drobnym kruszywie. Robi się to poprzez natrysk na ściany sztolni. Dla sztolni drążonych w bardzo twardej skale torkret nakłada się jedynie w zagłębieniu skalnym. Jeżeli skały mogą być narażone na wietrzenie to torkret powinien mieć grubość minimalną wynoszącą 4-5 centymetrów. Dla takich warunków obudowę wykonuje się warstwowo. Średnia grubość jaką powinna posiadać obudowa torkretowa wynosi maksymalnie  około 5-7 centymetrów.[akty uprawnienia budowlane]

Ruch kołowy w sztolni

Jeżeli w danej sztolni mamy do czynienia z ruchem kołowym to podczas budowy powinno w niej wykonać się nawierzchnię drogową. Robi się to na dnie danej sztolni. Nawierzchnia ta powinna być wykonana z betonu i mieć grubość wynoszącą od 10 do 15 centymetrów. Po niej mogą poruszać się pojazdy mechaniczne.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *