Pokrycia dachowe – drewniane

Dźwigary drewniane

Bardziej opłaca stosować się dźwigary i sklepienia drewniane niż więźby ciesielskie (program na uprawnienia budowlane). Spowodowane to jest głównie tym, że zużywa się mniej drewna.

Dźwigary belkowe mają z reguły rozpiętość 8-15 m. Są to belki złożone, które mają kształt teowy lub skrzynkowy. Elementami belki są:

– pas górny,

– środnik,

– pas dolny.

Pasy pogrubia się nakładkami, które mają przekrój, który zwiększa się do środka belki. Środniki belek powstają z dwóch warstw krótkich desek, które zbija się ukośnie. Do środnika przybija się pas górny oraz dolny. Połączenia wykonuje się na gwoździe.

Pokrycia dachowe

Dźwigary kratowe nazywa się inaczej kratownicami. Wykorzystuje się je przede wszystkim do przekrywania budynków halowych, które mają dużą rozpiętość. Kratownica zbudowana jest z pasa górnego oraz dolnego. Łączą się one ze sobą krzyżulcami i słupkami.

Dźwigary kratowe jednospadowe z desek wykorzystuje się w przypadku budynków tymczasowych lub składanych z gotowych elementów (baraków).

Sklepienie drewniane

Sklepienie drewniane ma formę dźwigarów łukowych ze ściągiem. Powstają one z kilku warstw wygiętych desek, które łączą się ze sobą na śruby lub na klej. Powstaje łuk, którego końce łączy się ściągiem ze stalowego pręta. Dźwigary łukowe należy umieścić na murach w rozstawie 3-4,5 m. Krawędziaki drewniane mocuje się na wierzchu łuku. Pozwalają one na przybicie deskowania.

W budynkach, które nie są ogrzewane, deskowanie pełni funkcję podkładu pod pokrycie papowe lub z blachy. Z kolei w przypadku ogrzewanych budynków dachy powinny być ocieplane. Ocieplenie to powinno znajdować się na deskowaniu i być przybite do spodu belek. Z kolei na belkach mocuje się drugie deskowanie, które pełni funkcję podkładu pod pokrycie (wydrukowane akty prawne na egzamin na uprawnienia budowlane). Ocieplenie można również przymocować do deskowania na belkach, a na nim można ułożyć pokrycie dachowe.

Dachy żelbetowe

Dachy żelbetowe można podzielić ze względu na nachylenie połaci. Wyróżnia się dwie grupy konstrukcyjne: dachy strome i spadziste oraz dachy o małym nachyleniu.

Dachy z żelbetu z reguły pokrywa się papą. Uwarunkowane to jest tym, że:

– spełnia ona wymagania izolacyjne,

– jest lekka,

– jest łatwo dostępna.

Idealnym podkładem pod pokrycie papu jest:

– wyrównana powierzchnia elementu żelbetowego, np. płyta,

– ułożona na betonie warstwa wyrównanej zaprawy cementowej.

Pokrycie papowe łatwo przykleja się lepikiem do takiego podkładu. Dachy, którego pokryciem jest papa powinny mieć małe nachylenie. Lepik nie może spływać z dachu. Z kolei, żeby móc pokryć dach dachówką albo płytami azbestowo-cementowymi, to powinno wykonać się żelbetowe konstrukcje nośne, które mają duże nachylenie. Powoli to na to, żeby woda, która spływa z dachu nie podsiąkała między dachówkami albo płytami azbestowo cementowymi.

Największą zaletą dachów z żelbetu jest przede wszystkim ognioodporność oraz niepalność. Z kolei największą wadą jest znaczny ciężar takiego dachu (jak wygląda egzamin na uprawnienia budowlane).

W zależności od rodzaju konstrukcji i kształtu dachu powstają one jako:

– monolityczne w deskowaniach na placu budowy,

– prefabrykowane.

W przypadku wielu budynków dachy mogą mieć skomplikowane kształty. Głównym powodem jest to, że ze względów użytkowych niezbędne się okazuje przekrycie dużych powierzchni:

– bez zastosowania słupów wewnętrznych,

– z zastosowaniem słupów o dużym rozstawie.

Dachy prefabrykowane

Różnica pomiędzy dachami prefabrykowanymi spadzistymi i stromymi a dachami żelbetowymi jest tylko w przypadku zastosowanego pokrycia dachowego i rodzaju konstrukcji. Konstrukcja nośna powstaje z żelbetowych prefabrykowanych wiązarów krokwiowych, które zastępują więźby dachowe drewniane. Dach pokrywa się:

– dachówkami,

– płytami azbestowo-cementowymi falistymi.

Wiązary powstają w wytwórniach prefabrykatów. Dostarcza się je na budowę i następnie montuje przy udziale lekkich dźwigów samojezdnych. Na dźwigarach ustawia się wówczas prefabrykowane ruszty, a pokrycie jest do nich przymocowywane. Ruszty te charakteryzują się tym, że mają szczebliny, które dopasowano do długości dachówek (egzamin na uprawnienia budowlane). Dzięki tym wiązarom można wykonać dachy dwupołaciowe wyłącznie nad budynkami, które w rzucie poziomym są prostokątne.

Wadami takich dachów są:

– łatwość uszkodzenia elementów podczas transportu,

– duży ciężar,

– utrudniony montaż.

Z tych powodów dachy te nie należą do popularnych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *