Fundamentowanie obiektów zajezdni samochodowych

Sposoby fundamentowania obiektów

Sposoby fundamentowania obiektów zajezdni samochodowych różnią się od metod, które wykorzystuje się w przypadku budownictwa przemysłowego. Zajezdnie najczęściej umiejscawia się na gruntach o przeciętnych warunkach (egzamin na uprawnienia budowlane). Dodatkowo grunty te powinny pozwolić na stosowanie fundamentów płytkich betonowych i żelbetowych, wykonywanych na mokro lub rzadziej prefabrykowanych.

Pawilony zajezdni najczęściej są parterowe. Znajdują się one z reguły na ławach betonowych. Z kolei w przypadku słupów wolnostojących, umieszcza się je na fundamentach stopowych lub na ławach poszerzonych.

Fundamentowanie obiektów zajezdni samochodowych
Fundamentowanie obiektów zajezdni samochodowych

Wymiary elementów budynków zajezdni najczęściej są takie, żeby mieściły się w granicach wymiarów odległości dylatacji. Specjalnymi urządzeniami, które się wykorzystuje są:

– podziemne ściągi w przypadku dużych sił poziomych,

– wieńce stężające,

– podobne zabezpieczenia w gruntach, które są słabe.

Drogi i place, które znajdują się wewnątrz zajezdni, należy zaliczyć do integralnej całości zajezdni. Wymiarowanie i zasady projektowania są takie same, jak w przypadku krytych częściach, które są dostępne dla pojazdu. Należy jednak na tym etapie wziąć pod uwagę dodatkowe warunki. Są nimi:

– opady deszczowe,

– opady śniegowe,

– nasłonecznienie (program na uprawnienia budowlane).

Wykonanie nawierzchni

Stanowiska postojowe albo stanowiska oczekiwania najczęściej mają nawierzchnię, którą wykonano z betonu. Odbojnice i krawędzie ograniczające z reguły wykonuje się z krawężników. Z kolei stanowiska znakuje się poprzez malowanie bądź układając w pasy kolorową kostkę.

Pasy jezdni wykonuje się z:

– asfaltu lanego,

– asfaltobetonu,

– prefabrykowanych sześciokątnych bloków – trylinek.

Chodniki ciągów pieszych w zajezdni najczęściej powstają z płyt chodnikowych. Z kolei nawierzchnia podrzędnych ciągów wykonana jest ze żwiru.

Powierzchnie terenu, które nie są drogami, placami czy chodnikami, należy w pewien sposób zagospodarować. Ma to najczęściej formę:

– zieleńców,

– kwietników,

– większych zwartych rezerw zieleni średniej oraz wysokiej.

Stała instalacja równomiernego oświetlenia całego terenu zajezdni jest wymagana z uwagi na względy funkcjonalno-ochronne zajezdni. Słupy podtrzymujące okazują się niezbędne i w przypadku systemu pojedynczych punktów świetlnych, i w przypadku systemu wysokich masztów oświetleniowych.

W przypadku systemu pojedynczych punktów świetlnych wykorzystuje się typowe słupy żelbetowe (egzamin ustny na uprawnienia budowlane). Ustawia się je na zieleńcach, a także na pasach postojowych. Z kolei w przypadku systemu wysokich masztów oświetleniowych zastosowanie znajdują wieże:

– żelbetowe,

– żelbetowo-stalowe,

– stalowe.

Ze względu na niewielką ażurowość konstrukcji żelbetowej bardziej popularne są maszty kratownicowe stalowe. Niezależnie od tego do umieszczania punktów lub zespołów świetlnych wykorzystuje się ściany, dachy i gzymsy budynków zajezdni.

Ogrodzenia

Ze wszystkich obiektów, które wchodzą w skład zaplecza samochodowego, to zajezdnie wymagają ogrodzenia terenu. Wykorzystuje się do tego ogrodzenie:

– żelbetowe prefabrykowane,

– stalowe – siatka na słupach.

Można także wykorzystać ogrodzenie mieszane. Jest to siatka, która znajduje się na słupach żelbetowych. Ogrodzenie tego typu mieści się w kategorii ogrodzeń typowych.

Okazuje się, że najbardziej popularnymi ogrodzeniami są ogrodzenia ciężkie, które mają charakter przemysłowy. Wykonuje się je z reguły z typowych dyli i słupków żelbetowych prefabrykowanych bądź dyli ażurowych betonowych (wybierz swój dostęp do programu uprawnienia budowlane). Zaleca się również wykorzystać ogrodzenie, które mają formę rzędu żeberek, które są ustawione w odstępach uniemożliwiających przejście.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *