Dobór drewna na więźbę dachową

Rodzaje drewna na budowę

Drewno pozyskane ze świerku posiada zdecydowanie mniej sęków niż to sosnowe. Jednak w przypadku sosny proces impregnowania jest łatwiejszy, a sam materiał twardszy niż w przypadku świerku. Droższym materiałem od dwóch powyższych jest modrzew, który charakteryzuje się dużą wytrzymałością oraz twardością. Jego niewątpliwą zaletą jest duża odporność na grzyby i szkodniki, jednak sam proces obróbki jest trudniejszy. Drewno modrzewiowe czasami można znaleźć nawet w przybliżonej cenie do świerku czy sosny. Coraz mniejszą popularnością w tartakach odznacza się jodła, najczęściej wykorzystywana na terenach górskich. Drewno jodłowe jest podobne do tego świerkowego, w związku z czym trudno je od siebie odróżnić i należy uważać przy zakupie, bowiem niekiedy to pierwsze bywa sprzedawane pod nazwą drugiego. Zaletą jodły jest niewielka zawartość żywicy oraz jej lekkość po wysuszeniu w porównaniu do drewna sosnowego czy świerkowego. Niemniej jednocześnie posiada mniejszą wytrzymałość konstrukcyjną, a sam proces impregnowania jest trudny. (uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane)

Dobór drewna na więźbę dachową

Czym jest drewno konstrukcyjne?

Najpopularniejszą formą, w jakiej można kupić drewno, jest tarcica obrzynana. Stanowi ona typowe drewno konstrukcyjne, którego proces suszenia odbywa się na powietrzu. W tym przypadku najczęściej można się spotkać z drugą klasą jakości (oznaczana zieloną kropką) oraz przedziałem klasy wytrzymałości C 18 – C  40 (oznaczenie liczbowe wyraża stopień wytrzymałości na zginanie w przypadku drewna o 12-procentowej wilgotności). Klasa jakości przekłada się na jakość drewna konstrukcyjnego – im wyższa klasa, tym drewno jest lepsze. (uprawnienia budowlane)

W przypadku drewna wykorzystywanego do budowy więźb najczęściej używa się takie w przedziale klasowym C 24 – C 27. Na szczególną uwagę zasługuje tarcica suszona komorowo oraz strugana. Ich luksusowość wynika z samego procesu suszenia, który przeprowadza się w specjalnych komorach przy temperaturze około 75°C. W takich warunkach wilgotność tarcicy osiąga poziom poniżej 12% – taki sam rezultat w przypadku suszenia naturalnego jest wyjątkowo trudny do osiągnięcia. Przy pomocy tej samej metody przebiega proces suszenia i strugania drewna KVH (w tym przypadku wilgotność nie przekracza 15%), czyli tarcicy klejonej po długości na tzw. mikrowczepy, które pozwalają na uzyskanie długich nawet do 16 metrów elementów. (uprawnienia budowlane testy)

Proces suszenia drewna na więźbę

Przy montowaniu więźby należy pamiętać o tym, żeby wykorzystywane drewno było suche. Więźba zbudowana z wilgotnego drewna mogłaby ulec różnego rodzaju odkształceniom w wyniku wypaczeń takiego drewna podczas schnięcia. (akty uprawnienia budowlane)

Wilgotność drewna przekłada się na jego wytrzymałość – w przypadku wysuszonego materiału ta jest ponad 50 % większa niż tego wilgotnego. Należy pamiętać o tym, że wilgotność drewna przeznaczonego na więźbę nie powinna przekraczać 15%, a najlepszy zakres w tym względzie wynosi 7-13%. Taki poziom wilgotności głównie osiąga się poprzez suszenie komorowe przebiegające w temperaturze 75°C. Osiągnięcie takiego samego rezultatu za pomocą suszenia na świeżym powietrzu lub w magazynie zajęłoby kilka lat, a to i tak przy założeniu stabilności warunków wilgotnościowych przez cały ten czas. Rok tradycyjnego suszenia umożliwia spadek wilgotności drewna do około 18%. Bezpieczniej jest kupić już dobrze wysuszone drewno, zamiast liczyć na to, że to wilgotne wyschnie samo do czasu rozpoczęcia budowy więźby. Warto pamiętać o tym, że przed zakupem można poprosić dodatkowo o sprawdzenie wilgotności drewna za pomocą wilgotnościomierza w celu upewnienia się, czy jest ono wystarczająco suche – taki sprzęt powinien znajdować się praktycznie w każdym składzie drewna bądź tartaku. Przy zakupie drewna na szczególną uwagę zasługuje tarcica czterostronnie strugana oraz suszona komorowo, ponieważ ich wilgotność nie wynosi więcej niż 12%. (segregator uprawnienia budowlane)

Docinanie drewna przeznaczonego na więźbę

Standardową procedurę stanowi zamówienie konkretnych elementów więźby o zadanych przekrojach w tartaku. Docięcie poszczególnych elementów na konkretną długość zgodnie z specyfikacją projektową odbywa się za dodatkową dopłatą, tak samo jak zlecenie wykonania zaciosów, wręb i otworów w krokwiach, belkach oraz słupach. Jednak dzięki tak przygotowanemu drewnu otrzymuje się więźbę praktycznie gotową do składania – poszczególne elementy należy połączyć ze sobą zgodnie z projektem w celu uzyskania konstrukcji dachu. Takie rozwiązanie stanowi ułatwienie dla pracy cieślów, a tym samym przyspiesza sam proces budowy. Realizacja takie zlecenia wymaga jednak bardzo szczegółowego projektu – wszelkie niezbędne detale, takie jak rozrysowane rozmieszczenie otworów czy też połączenia ciesielskie, najczęściej znajdują się w zakupionej dokumentacji.

Podziel się:

Ocena artykułu:

1
1

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.