Azbestowo – cementowa okładzina

Azbestowo – cementowa okładzina

Do głównych wad okładziny azbestowo – cementowej możemy zaliczyć jej kruchość (uprawnienia budowlane). W krajowych warunkach materiałem do okładzin osłonowych zewnętrznych ścian może być płaskie zbrojone szkło w naturalnym kolorze albo malowane, nie polerowane opakowe szkło w różnych odcieniach oraz marblit. Płaskie emaliowane szkła znajdują zastosowanie za granicą. Jednak w czasie upałów tafla szkła mocno nagrzewa się.

Okładziny wykonane z aluminium

Przy zastosowaniu do osłonowych ścian zewnętrznych okładzin wykonanych z aluminium albo w szkielecie aluminiowych profili, przy odpowiedniej chemicznej obróbce aluminium zachowują one estetyczny i trwały wygląd. Aluminium cechuje się małą wytrzymałością, w związku z tym zastosowanie znajdują wyłącznie jego stopy. Zgodnie z normami w budownictwie norma PN-61/H-88027 wskazuje na stosowanie stop znaku AIMbSiMn, który ma gatunek PA 4. Technologiczne właściwości tego rodzaju stopu pozwalają na plastyczną przeróbkę materiału. Jest on także odporny na procesy korozyjne. Można go spawać oraz polerować. Jego właściwy ciężar ma 2,69 G/cm³. Przy osłonowych ścianach stosuje się walcowaną na zimno aluminiową blachę, której grubość wynosi 0,15 do 6,5 mm. Zastosowana folia aluminiowa ma grubość w granicach 0,032 – 0,15 mm (testy uprawnienia budowlane).

Kiedy szkło może pękać?

Jeżeli szkło jest nieodpowiednio naprężone, może zacząć pękać (program egzamin uprawnienia 2021). Dlatego też szklane okładziny należy odizolować od ciepłochronnej warstwy za pomocą szczeliny powietrznej, której grubość wynosi minimum 2,0-2,5 cm. Podczas osadzania szkła należy wziąć pod uwagę luzy, aby mogły być wykonywane termiczne ruchy. Przy osadzaniu szkła rowki powinny być głębokie na 1,5 krotność grubości jakie ma szkło plus na luz należy doliczyć 6-H7mm. Szerokość rowka powinna być taka sama jak grubość szkła plus dodatkowo 6H-7 mm. Podczas stosowania uszczelek bądź kitów muszą posiadać one odpowiednią przyczepność do szkła, być oporne na starzenie się oraz elastyczne. Aby ustawić odpowiednio szkło stosuje się dystansowe wkładki z materiałów takich jak neopren czy polichlorek winylu. Są one odporne na starzenie się. Wkładki rozmieszczane są co 30-40 cm, gdzie minimalna grubość wynosi 3 mm, a długość 3 cm. Są one umieszczane co najmniej po dwie sztuki z każdej strony szklanej płyty.

Rodzaje powierzchniowych obróbek

Aluminiowe wyroby poddaje się zazwyczaj powierzchniowej obróbce, aby nadać im bardziej efektywną fakturę (akty zgodnie z wykazem Izby Inżynierów). Możemy wyróżnić trzy rodzaje obróbek. Pierwsza to mechaniczna, która polega m.in. na polerowaniu piaskiem, szlifowaniu. Drugi rodzaj obróbek to obróbka nieorganiczna chemiczna. Zachodzą tu procesy galwanizacji oraz anodowania, a przy pokryciu stosuje się porcelanową emalię. Ostatnim rodzajem obróbki to chemiczna organiczna, gdzie lakierowanie odbywa się przy pomocy syntetycznych lakierów. Poprzez anodowania aluminium, w elemencie powstaje trwała błonka tlenku, która poza ładnym wyglądem daje korozyjna odporność.

Cienkościenne kształtowniki

Cienkościenne kształtowniki są wykonywane za pomocą wytłaczania bądź wyginania na zimno blach. Termiczna rozszerzalność aluminiowych stopów ma znaczny współczynnik, i wynosi on a=23×10-6 na każdy 1°C. W związku z tym należy dość gęsto zastosować termiczne dylatacje (pytania na egzamin ustny do uprawnień).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.