Różne rodzaje złączy

Różne rodzaje złączy

Złącza ściennych płytowych prefabrykatów muszą spełniać wymogi, stawiane dla poszczególnych ściennych elementów, w związku z ich pracą w budynku. Patrząc na konstrukcję ścian złącza stanowią monolityczną pionową przeponę, dlatego też muszą posiadać zdolność przenoszenia w płaszczyznach ścian naprężeń znakowych oraz stycznych (uprawnienia budowlane). Złącza wewnętrznych ścian powinny zapewniać odpowiednie warunki akustycznej izolacji. W przypadku złącz zewnętrznych muszą spełniać warunki izolacji termicznej oraz szczelności przed infiltracją powietrza i przenikaniem deszczówki.

Jak dzielimy złącza?

W zależności od kierunku spoin złącza można podzielić na pionowe i poziome. Patrząc na konstrukcyjne rozwiązania, złącza dzielą się również na stalowe, betonowe i żelbetowe (testy uprawnienia budowlane). W zewnętrznych ścianach część złącza ma zapewnić szczelność, dlatego taką część nazywa się izolacyjną częścią złącza. Poziome złącza to wsporna spoina, której grubość wynosi około 2 cm. Spoina jest wypełniona zaprawą. Przeprowadzone badania wskazują, że na nośność płyty w dużej mierze wpływa szczelne i dokładne wykonanie spoiny. Płyta ścienna po ustawieniu zostaje jeszcze ratyfikowana w poziomie i pionie, co może wpłynąć na warstwę zaprawy. W związku z tym ustawia się je na klinach, a zaprawę daje się po obu stronach. kiedy zaprawa ulegnie stwardnieniu klin usuwa się, a szparę wypełnia do końca zaprawą.

Rozwiązania radzieckie i francuskie

W radzieckich rozwiązaniach oprócz zastosowania śrub, stosuje się również betonowe trzpienie albo specjalne stalowe fiksatory (program egzamin uprawnienia 2021). Są to tzw. umiejscawiacze. innym rodzajem specjalnych fiksatorów są łapy stropowych płyt, wykorzystywane w systemie francuskim. Mają one za zadanie umiejscowić płytę ścienną w pionie. Można do tego użyć także występów w krawędziach górnych przy ścianach, które są dopasowane do wrębów, znajdujących się w dolnych krawędziach ściany.

Dobre wypełnienie spoin we francuskim systemie

Dobre wypełnienie wspornej spoiny we francuskim systemie wykonuje się za pomocą falistych ukształtowań krawędzi dolnej (egzamin ustny na uprawnienia budowlane). Inny sposób, aby zapewnić płycie dobre oparcie jest metoda, która miała zastosowanie przez angielskie i skandynawskie firmy. Polegała ona na montowaniu za pomocą śrub. Z płyty znajdującej się w dolnej kondygnacji wypuszcza się śruby pionowe z nakrętkami, na których to wspiera się za pomocą zbetonowanych blach w specjalnie przygotowanych wycięciach, i tak montowana jest płyta. Śruby pionowe wraz z nakrętkami stanowią także montażowe haki (akty zgodnie z wykazem Izby Inżynierów). Kiedy płyta zostaje wyregulowana, jej spoina, która wynosi około 4 cm zostaje wypełniona zaprawą. Gdy zaprawa stwardnieje zwalnia się nakrętki, a wycięcia znajdujące się wokół śrub wypełnia za pomocą zaprawy. Stosując tą metodę spoina jest dobrze wypełniona, a dodatkowo zapewnia ona w ten sposób ustawienie ścian osiowe w pionie. Takie rozwiązanie zabezpiecza przed powstawaniem obciążeń mimośrodkowych.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.