Proces hydratacji

Proces hydratacji

Proces hydratacji wyjaśnia jedną z cennych właściwości glinowego cementu (uprawnienia budowlane 2021). Jest to odporność chemiczna, która wskazuje różnicę w zachowaniu się obu z cementów. Różnica wypływa stąd, że glinowy wodorotlenek, który powstał po hydrolizie jest pod chemicznym względem obojętnym ciałem i nie ma żadnego chemicznego powinowactwa. Jego przeciwieństwem jest wolne wapno, które występuje jako produkt hydratacji portlandzkich cementów. Wchodzi on w łatwy sposób w chemiczne reakcje z kwaśnymi związkami, gazami czy kwaśnymi wodami. Za pomocą tej chemicznej objętości budowle z glinowego cementu podlegają działaniu słonych wód, bagiennych, kwaśnych oraz siarkowych gazów. Są one dużo bardziej trwałe i odporne na chemiczne wpływy niż w przypadku budowli z portlandzkiego cementu.

Proces hydratacji
Proces hydratacji

Jaki materiał zastosować?

W pewnych przypadkach koniecznością staje się użycie glinianego cementu (program uprawnienia budowlane). Należy jednak zaznaczyć, że glinowy cement mimo wszystko nie wykazuje odporności na działania bardziej stężonych roztworów zasad i kwasów. Z tego względu nie można nazwać go kwasoodpornym cementem. Jeszcze jedną z zalet glinowego cementu jest jego odporność związana ze zleżeniami. Wynika ona z chemicznego składu cementu. Po 10 miesiącach składowania go nie wykazały mniejszej wytrzymałości na procesy ściskania. Taki wniosek wyciągnięto na podstawie przeprowadzonych badań.

Stosowanie glinowego cementu

Glinowy cement stosuje się do murarskich zapraw oraz do betonu (program egzamin uprawnienia 2021). Jeżeli chcemy szybko wykonać roboty np. w ruchliwych miejscach, kolejowych obiektach czy w celu podmurowania przy budynku fundamentów możemy śmiało zastosować cement glinowy. Bardzo dobrze sprawdzi się także w pracach wykonywanych podczas mrozu oraz przy budynkach narażonych na oddziaływanie kwaśnych wód. Niedopuszczalne jest mieszanie glinowego cementu z portlandzkim albo z wapnem, nawet w minimalnych ilościach, ponieważ powstała mieszanina szybko ulegnie wiązaniu a sam produkt będzie kruchy.

Termiczne zjawiska

Zjawiska termiczne łączą się z hydratacją glinowego cementu (uprawnienia budowlane – egzamin). Polega ono na wydzielaniu podczas wiązania znacznej ilości ciepła. Na początku wiązania temperatura szybko wzrasta i po około 1 godzinie od zakończenia osiąga maksymalny poziom. Potem szybko ulega spadkowi. Temperatura w betonie wzrasta o około 40°C. W zaczynie z małą ilością wody wzrasta nawet do 100°C. Tak wielki wzrost nie został zaobserwowany w portlandzkim cemencie. W związku z tymi właściwościami roboty z użyciem glinowego cementu można przeprowadzać w zimowej aurze przy -10° do -15°C. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ do czasu rozpoczęcia wiązania nie można dopuścić do tego, aby woda zamarzła.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.