Pomiar siły dynamometrem

Metoda pomiaru siły dynamometrem

Próbka drutu przymocowana jest stałe jednym końcem do ławy naciągowej a z drugiej za pomocą dynamometru (akty prawne do egzaminu na uprawnienia budowlane). Na dynamometrze należy odczytać spadek siły w drucie, który jest naciągnięty do określonego stanu naprężenia. W tym samym momencie mierzy się długość drutu, która ulega zmianie. Jest to najpopularniejsza metoda. Kmita zmierzył w ten sposób relaksację naprężeń w linach stalowych.

Dzięki doświadczeniom udało mu się ustalić, że porównując z kablami o drutach równoległych, kable z drutów spiralnie skręcanych w liny mają następujące wady:

a) w linach występują większe straty siły sprężania od relaksacji stali,

b) kable takie mają większą wrażliwość na korozję.

Podobne badanie miało miejsce podczas budowy mostu Chrobrego w Poznaniu.

Pomiar siły dynamometrem
Pomiar siły dynamometrem

Badanie relaksacji naprężeń na przyrządach

Badanie relaksacji naprężeń na przyrządach jest odmianą wcześniej omówionej metody. Dzięki temu badaniu możliwe jest zmniejszanie wielkości siły obciążającej drutu w miarę zmiany długości próbki. Kajfasz przeprowadził badania na takich urządzeniach. Oznaczał on relaksację pojedynczych drutów polskiej produkcji.

Urządzenie do badania jest zbudowane ze specjalnej, sztywnej ramy z dźwignią (egzamin ustny uprawnienia budowlane – pytania). W jej środku znajdowały się dwie próbki, które były napięte. Naprężenie w drutach wywołano dzięki dźwigni, na której końcu zawieszono obciążniki.

W sytuacji, kiedy znana jest wartość umownej granicy plastyczności, to trwałe naprężenia rozciągające w cięgnach nie mogą przekraczać 80% tej wartości. Współczynnik X określa się doświadczalnie.

Sprawdzenie materiału polega na:

– analizie chemicznej drutu,

– porównaniu z odpowiednimi parametrami, które podane są w określonych normach.

Z kolei do analizy chemicznej należy pobrać próbki z trzech kręgów.

Oględziny powierzchni drutów

Zgodnie z uzgodnieniami pomiędzy producentami a odbiorcą możliwe jest wykonanie drutu z innego gatunku stali. Jednak powinien on charakteryzować się zbliżonym składem chemicznym.

Oględziny powierzchni drutu przeprowadza się nieuzbrojonym okiem. Jego powierzchnia powinna być bez:

– pęknięć,

– zawalcowań,

– wgnieceń,

– łusek,

– zgrubień,

– rdzy (uprawnienia budowlane 2021).

Dopuszczalne są:

– ślady po ciągnieniu w postaci plam,

– rysy o głębokości nie przekraczającej połowy sumy odchyłek dla średnicy,

– pozostałości smaru użytego przy ciągnieniu.

Średnicę należy zbadać mikrometrem o dokładności 0,01 mm. Sprawdza się to w jednym przekroju poprzecznym, w dwóch prostopadłych do siebie kierunkach, nie mniej niż w trzech miejscach w pobliżu końców drutu. Należy zweryfikować każdy krąg drutu. „Owalność” drutu nie powinna przekraczać połowy sum odchyłek dla średnicy. Sprawdzenie wyglądu kręgów przeprowadza się okiem nieuzbrojonym, a kręgi poddaje się ważeniu.

Krąg drutu powinien składać się  z jednego odcinka. Z kolei zwoje drutu nie mogą być poplątane i pogięte. Dopuszcza się dostawę kręgów ciężarze zmniejszonym do 50% w ilości nie przekraczającej 10% partii. Dodatkowo można także wykonać druty o średnicy 5 i 7 mm w kręgach o średnicy wewnętrznej 800 mm, lecz tylko za zgodą odbiorcy.

Wcześniej poznanymi metodami należy oznaczyć:

– wytrzymałość na rozciąganie,

– granicę plastyczności,

– wydłużenie liczby przegięć.

Dla 10% kręgów badanej partii dopuszcza się liczbę przegięć 20% poniżej wartości (program egzamin uprawnienia 2021). Jeżeli badanie granicy plastyczności lub wydłużenia będzie ujemne, to należy pobrać podwójną liczbę próbek z kręgów, których nie poddano badaniu.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.