Most wspornikowy

Cel tworzenia mostów wspornikowych

Na początku cel tworzenia mostów wspornikowych był taki, by pomniejszyć obsunięcia stworzone na wsporach przez zmiany temperatur i skurcze, a także otrzymanie ustrojów izostatycznych, obojętnych na osiadania i deformacje wspórek. (uprawnienia budowlane kontakt) Pierwszy cel pojawia się, kiedy przęsła bywają wsparte na wsporach dzięki łożyskom przesuwanym. W przypadku dużej długości mostu, obszerność obsunięć na wsporach powiększa się, a razem z nimi wzrastają mimośrody oddziaływań. Cel ten zanika, jak przęsła są zestawione przegubowo czy też bez z kolumnami i deformują się wspólnie. Kolumny da się dopasować do widocznych obsunięć poziomych. Przykładem przeciwstawienia co do tego typy komplikacji jest most w Andelfingen. Kolejny cel stawiania mostów wspornikowych jest już nieważny wedle polepszenia i mechanizacji tworzenia podpór. Traci on również na ważności przez możliwość wygładzania belek ciągłych do przydatnych wartości dzięki lewarkom. Również przez zarządzenie konieczności takiego wygładzenia we wszystkich stawianych mostach dla stworzenia idealnego rozmieszczenia planowanych sił środkowych. (uprawnienia budowlane 2021)

Most wspornikowy
Most wspornikowy

Przez to oba cele stawiania mostów wspornikowych, jakie miały wpływ na pojawienie się mostów, są teraz już nie ważne. Jednak rozwój tych budowli pokazał widoczność innego celu. Razem z powiększeniem się szerokości na budowie mostów belkowych, pojawiła się doraźna potrzeba różnego rozstawienia masy osobistej przęseł wzdłuż ich szerokości i zmienności zarówno rosłości średnic belek oraz obszerności kafli i środników.

Sposób nawisowy

W mostach budowanych sposobem nawisowym, jakich szerokości są większe od 100m, masa w połowie szerokości przęseł bywa wielokrotnie niższa od masy na jednostkę długości nad wsporami. Rosłość średnicy belek w przęsłach bywa parokrotnie niższa od rosłości nad wsporami. (uprawnienia budowlane program) Tak samo większe bywają na podporach obszerności kafli oraz środników. Przez to sztywność przęseł nad wsporami bywa parędziesiąt razy większa od sztywności belek w połowie szerokości przęseł. Ustroje takie bywają podobne do ciągu belek dwuwspornikowych zestawionych przegubowo w połowie szerokości przęseł. Bezprzegubowe zestawienie bywa tylko przydatne dla pamiętanie o kinetycznej stałości ustroju. Taki proces rozwojowy konstrukcji mostów belkowych o sporych szerokościach mówi o tym, że przegubowe zestawianie przęseł ma sens.

Rozmieszczenie kolumn

Rozmieszczenie kolumn rozdwojonych albo rozwidlonych określone przez 10, warto brać dosyć spore, by otrzymać odpowiednie ugruntowanie przęsła. Nie może być ono niższe od dwóch rosłości średnic przęseł wśród kolumn takiej samej podpory. (akty prawne uprawnienia budowlane) Dla pomniejszenia pojawiania się sił środkowych podczas wjazdu pojazdów na most, poleca się zmniejszyć długość wsporników. Wtedy ustroje o wsporach rozdwojonych albo rozwidlonych ściągają się do trójprzęsłowych ustrojów. Warto patrzeć, żeby rozdzielenie przęsła przez podpory było równe ze skarpami nasypów oraz żeby kolumny albo mury podpór były odpowiednie co do skarp. Zwłaszcza nie powinno się umieszczać murów, wśród jakich blisko skarp pojawiałyby się za ciasne miejsca. Zamiast kolumn rozdwojonych czy rozwidlonych da się skorzystać z kolumn sprężonych cięgnami z zewnątrz. (segregator egzamin ustny uprawnienia)

Ustrój o kolumnach rozwidlonych

Ustrojów o kolumnach rozwidlonych nie warto stawiać na gruncie niestabilnym, niezdolnym do transportu sił poziomych. (program egzaminu na uprawnienia) Ustroje wspornikowe o wsporach pionowych potrafią być używane w stawianiu mostów drogowych. Nie warto ich używać w budowie mostów kolejowych. Tylko ustroje o wsporach rozwidlonych, jakich cięgna trzymają końcówki przęsła, są przydatne w przemyśle kolejowym. Ustroje o wsporach nierozdwojonych i nierozwidlonych są używane do szerokości wyrównanych szerokością przęseł.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *