Metody pielęgnacji

Metody pielęgnacji w warunkach naturalnych

Metody pielęgnacji w warunkach naturalnych wiążą się z tym, że powinno:

– być niskie tempo odparowania wody z powierzchni betonu

– utrzymywać powierzchnię cały czas w stanie wilgotnym.

Można wyróżnić dwie metody pielęgnacji betonu, które są podstawowe (akty prawne do egzaminu na uprawnienia budowlane). Mowa tu o metodach:

– opartych na doprowadzeniu wody – metoda mokra,

– polegających na zapobieganiu ubytkowi wody z powierzchni betonu bez wprowadzenia „wody zewnętrznej” – metoda zachowania wilgoci własnej.

W przypadku wyżej wymienionych metod można wyszczególnić kilka metod praktycznych pielęgnacji. Wszystko jednak zależy przede wszystkim od:

– doraźnych potrzeb,

– technicznych możliwości.

Metody pielęgnacji
Metody pielęgnacji

Metoda mokra

Realizacja metody mokrej na budowie wygląda w ten sposób, że następuje nawilżanie przez:

a) ciągłe:

– zraszanie,

– spryskiwanie,

– polewanie wodą,

b) utrzymanie wody pod stałą warstwą,

c) przykrycie mokrą tkaniną:

– jutową,

– konopną,

– bawełnianą,

– z mat słomianych,

Zaleca się również to, żeby woda, którą użyto do pielęgnacji, była identyczną wodą jak ta, która została wykorzystana do wody zarobowej (materiały do nauki na egzamin do uprawnień budowlanych). Pielęgnując beton należy użyć wody, która spełnia warunki, które są wskazane w normie PN-EN 1008:2004 „Woda zarobowa do betonu”. Ważne jest, żeby pamiętać również o temperaturze tej wody. Temperatura wody, która wykorzystywana jest do pielęgnacji betonu, nie może być dużo niższa od temperatury betonu. Ma to pomóc w uniknięciu szoku termicznego bądź wysokich gradientów temperatury. Zgodnie z normą ACI 308-92 zaleca się, żeby maksymalna różnica temperatury wody i betonu nie była większa niż 11°C.

Jednak prawda jest taka, że w praktyce nawilżanie powierzchni betonu przez ciągłe zraszanie jest trudne do wykonania. Jest to spowodowane tym, że niezbędna jest całodobowa kontrola procesu. Dodatkowo proces ten jest niezwykle kosztowny.

Nawilżanie betonu przez użycie mokrej tkaniny

Do nawilżania betonu przy użyciu mokrych tkanin wykorzystuje się tkaniny i materiały takie jak:

– juta,

– tkaninę konopną,

– maty słomiane,

– mokry piasek,

– trociny,

– inny absorpcyjny materiał.

Ta metoda pielęgnacji powierzchni betonowych należy do skutecznych metod (pytania na egzamin ustny do uprawnień). Wykorzystuje się ją bardzo często na różnego rodzaju budowach. W praktyce wygląda to tak, że nie jest to kłopotliwa czy kosztowna metoda ze względu na to, że można w łatwy sposób utrzymać takie materiały w wilgotnym stanie. Jednak należy pamiętać również o tym, że używając trocin czy mat słomianych należy liczyć się z tym, że mogą powstać plamy na powierzchni betonu. Może to być czasami zjawisko niepożądane.

Nawilżanie betonu przez utrzymanie wody pod stałą warstwą

Mokra metoda pielęgnacji, która polega na nawilżaniu betonu poprzez utrzymanie wody pod stałą warstwą wymaga, żeby na elemencie, który jest poddany pielęgnacji wykonać obrzeża z iłu bądź w formie obmurowania. Jest to skuteczna metoda, jednak jednocześnie kłopotliwa w przypadku młodego betonu. Wykorzystuje się ją przy realizacji płyt dennych zbiorników czy bloków fundamentowych.

Metoda ta była wykorzystana na przykład do pielęgnacji fundamentu płytowego wieży Bazyliki Licheńskiej. Powierzchnie boczne fundamentu chroniono deskowaniami przed wyschnięciem. Beton na górnej powierzchni płyty twardniał 24 godziny. Po tym okresie zalano go warstwą wody o wysokości 30 cm. Pielęgnacja w ten sposób trwała 7 dni.

W przypadku bazyliki woda zahamowała naturalny proces wysychania betonu. Oprócz tego, na skutek dyfuzji wilgoci, odprowadzała ciepło, które powstało w fundamencie na skutek hydratacji cementu (wybierz swój dostęp do programu uprawnienia budowlane). Dodatkowo woda spowodowała, że temperatura się wyrównała na powierzchni elementu oraz zniwelowała skutki oddziaływania skoków temperatury otoczenia (pomiędzy dniem i nocą).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.