Gipsowe zaprawy

Gipsowe zaprawy

Gipsowe zaprawy to mieszaniny palonego gipsu w określonym stosunku z wodą (uprawnienia budowlane 2021). Palony gips otrzymywany jest poprzez wypalanie minerału, jakim jest gips. Jakość palonego gipsu zależy od przemiału i od temperatury, w jakim jest wypalany. Palony zwykły gips otrzymuje się w procesie wypalania go w temperaturze wynoszącej 130-170°C. W dalszym procesie mieli się go na proszek. Możemy wyróżnić różne rodzaje gipsu: murarski, alabastrowy, sztukatorski i modelowy. Stosuje się je przy odpowiednich rodzajach prac.

Gipsowe zaprawy
Gipsowe zaprawy

Właściwości murarskiego gipsu

Murarski gips odznacza się hydraulicznymi właściwościami (testy uprawnienia budowlane). Stosuje się go przy wyrobach gipsowych oraz w pracach murarskich. Gips sztukatorski wykorzystywany jest przy wyprawach gzymsu, a modelowy stosuje się na modelowe odlewy. W przypadku gipsu alabastrowego, ma on zastosowanie na ozdoby, precyzyjnie wykonywane sztukaterie itp. Chcąc utrzymać plastyczną gipsową masę trzeba proszek gipsowy wsypać do wody. Nigdy nie należy postępować odwrotnie. Wsypując proszek, musimy dokładnie wymieszać go z wodą. Plastyczna masa wiąże się w czasie od 5 do 30 minut po zarobieniu. Po pewnym czasie stwardnieje. Ilość wody, jaką dodaje się do gipsowego proszku chcąc otrzymać zaprawę waha się w granicach 40 -60 % ciężaru palonego gipsu. Po całkowitym stwardnieniu, które wynosi 28 dni wytrzymałość na ściskanie murarskiego gipsu ma wartość 120 kG/cm² a wytrzymałość na rozciąganie wynosi 30 kG/cm².

Zastosowanie portlandzkiego cementu

Największe zastosowanie znajduje portlandzki cement (program egzamin uprawnienia 2021). Produkuje się go z wapieni oraz z margli. Odpowiednio się je dodaje i miesza a później wypala i proszkuje. Portlandzki cement ma szarą barwę a jego marka określa wytrzymałość na ściskanie po upływie 28 dni od dnia wykonania betonu. Można wyróżnić cementy o różnych rodzajach.

Pierwszy z nich to cement portlandzki o marce 250. Nosi on też nazwę „normalny”, ponieważ stosuje się go do wszystkich betonowych i żelbetonowych konstrukcji przy wymaganej marce betonu wynoszącej 110-200 i przy zaprawach o wytrzymałości większej niż 30 kG/cm². Portlandzki cement o marce 350 nazywa się również „średnim”. Stosuje się go żelbetowych konstrukcji, gdzie marka betonu ma 170 albo i więcej. Można używać go także do konstrukcji, które są narażone na różnego rodzaju wstrząsy. Cement portlandzki o marce 400 o nazwie „przedni” stosuje się przy żelbetowych konstrukcjach, gdzie beton ma dużą wytrzymałość. Jego marka wynosi minimum 300.

Zaprawa wapienno – gipsowa

Zaprawę wapienno – gipsową otrzymuje się za pomocą dodania gipsowego proszku do wapiennej zaprawy. Ma większą wytrzymałość i dużo lepiej wiąże się z podkładem typu: trzcina, drewno itp. Najczęściej używa się zapraw w stosunku 1:3 0,3, gdzie 1 to wapno, 3 piasek a 0,3 palony gips. Taka zaprawa znajduje zastosowanie do faset, gzymsów itp. (akty zgodnie z wykazem Izby Inżynierów).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.