Deskowanie panelowe – system Topee

Deskowanie panelowe – system Topee

Najpopularniejszym systemem w Polsce jest system Topee (materiały do egzaminu na uprawnienia architektoniczne). Niemodułowe, niezadeskowane powierzchnie stropu uzupełnia się w systemie Topee przy wykorzystaniu dodatkowych elementów takich jak:

– płyty wyrównawczej teleskopowej 90/180,

– płyt narożnych,

– dźwigarków wyrównawczych,

– nakładek.

Dzięki płycie wyrównawczej 90/1800 można bezstopniowo regulować szerokość płyty. Mowa tu o zakresie od 55 cm do 90 cm. Pas, który powstaje w tej płycie można zakryć sklejką.

Deskowanie panelowe
Deskowanie panelowe

Montaż i rozdeskowanie deskowania panelowego

Montaż deskowania panelowego należy zacząć ustawieniu w narożu pomieszczenia trzech podpór. Każdą z nich powinno się zabezpieczyć trójnogami. Deskuje się wzdłuż dłuższej ściany. Płyty panelowe zawiesza się na dwóch podporach, które podnosi się przy użyciu wideł montażowych i ustawia się. Podpiera się je widłami na krótki okres czasu. Później ustawia się podporę z głowicą pod punkt narożny panelu i pionuje się ją. Strop panelowy montuje się od dołu do góry. W przypadku wysokości większych od 3,5 m należy użyć przejezdnego rusztowania albo podnośnika.

Rozdeskowanie następuje w kierunku odwrotnym niż deskowanie. W pierwszej kolejności zaczyna się od obszarów uzupełnienia. Później poluzowuje się podpory, krańcowy panel podpiera się widłami montażowymi i następnie usuwa się dwie podpory. Kolejnym krokiem jest opuszczenie panelu i ściągnięcie z głowic (jak wygląda egzamin na uprawnienia architektoniczne).

W 2008 roku system Topec wprowadził głowicę opadową, która była nowym elementem. Dzięki niej demontaż płyt może być szybki oraz bezpieczny. Podczas pierwszego etapu rozdeskowywania najpierw demontuje się panele, a podpory nie zmieniają swojego miejsca i podpierają płytę stropową. Usuwa się je w drugim etapie demontażu.

Dobór deskowań

Największe koszty i pracę generują roboty monolityczne. To właśnie tam prace związane z deskowaniem konstrukcji są najbardziej kosztotwórcze oraz pracochłonne. Dzięki odpowiedniemu dobraniu systemu deskowania można wpłynąć na sprawną realizację całego obiektu w znaczący sposób. Zgodnie z analizowanymi kosztorysami stwierdzono, że koszty deskowania są na poziomie od 30% do 50% kosztów stanu surowego podczas realizacji monolitycznych budynków wysokościowych.

Aktualnie prawie każda fabryka deskowań posiada do swojej dyspozycji programy komputerowe, które wspomagają oraz pozwalają znaleźć optymalny zestaw form idealny dla danego obiektu. Najbardziej znanymi programami, które wspomagają dobór deskowań są:

– SAMBA,

– RUMBA,

– NEMETCHEK,

– ELPOS,

– PER1CAD.

Jako kryterium doboru systemu deskowań w powyższych programach przyjmuje się minimalną liczbę typów elementów deskowań. Oprócz tego dąży się do maksymalnej powtarzalności elementów (szczegółowy program egzaminu na uprawnienia architektoniczne). Największą wadą tych oprogramowani jest z kolei to, że są:

– ograniczone ograniczoność przy wycinkowej analizie doboru deskowań,

– nie przedstawiają wariantowych rozwiązań,

– nie uwzględniają zaprojektowanej koncepcji organizacji wykonania inwestycji czy tempa realizacji poszczególnych etapów budowy.

W związku z tym wszystkie analizy, które przeprowadza się wykorzystując programy wspomagające, ogranicza się wyłącznie do:

– obliczeń kosztów zakupu,

– ograniczeń dzierżawy deskowań,
– zestawienia elementów.

Nie bierze się pod uwagę nakładów robocizny. Są one różne w każdym z systemów i mogą istotnie wpływać na wybór deskowania.

Dobierając urządzenia formujące należy zwrócić uwagę na zbiór czynników, które są ze sobą w jakiś sposób powiązane. Mowa tu o:

– obiekcie budowlanym,

– realizowanym, złożonym procesie,

– robotach budowlanych, ich parametrach oraz terminach realizacji,

– otoczeniu, gdzie powstaje obiekt.

Dowiedz się więcej na temat uprawnień budowlanych

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.