Hala obsługowo-naprawcza

Hala obsługowo-naprawcza jest drugim pod względem wielkości elementem zajezdni (nauka do uprawnień architektonicznych). Zbudowana ona jest z:

– hali, która mieści stanowiska,

– przyległych pomieszczeń pomocniczych.

Układ tych pomieszczeń pomocniczych w stosunku do hali jest różny. Spowodowane to jest względami technologicznymi.

Pomieszczenia pomocnicze są wysokie na 3,2 m. Z kolei wysokość hali to najczęściej 4,5. Dzięki tej różnicy łatwiej oświetla się halę światłem dziennym. Do tego celu wykorzystuje się świetliki oraz szedy.

Szerokość pasm ulega zmianie:

– od maksymalnej przy ustawieniu stanowisk pod kątem 90° i minimalnego wydłużenia hali stopniowo przy ustawieniu stanowisk kolejno pod kątem 50°, 45°, 30°,

– do minimalnej szerokości przy maksymalnej długości.

Ergonomia budowli

Największy wpływ na ergonomię budowli ma sposób ustawienia stanowisk. Wpływa to na proporcje oraz rozpiętość hali krycia.

W pierwszej kolejności należy dobrać dźwigar. Dzięki kątowi ustawienia stanowisk można regulować niewielkie różnice rozpiętości (jak wygląda egzamin na uprawnienia architektoniczne). Obsługa samochodów ciężarowych i autobusów jest możliwa w przypadku trzydziestometrowej rozpiętości przy skośnym ustawieniu stanowisk.

W rezerwie wymiaru poprzecznego hali znajduje się również pas komunikacyjny dla ludzi i sprzętu. Projektuje się go poza obrębem przekrycia hali jako osobny trakt konstrukcyjny lub wewnątrz konstrukcyjnego traktu rzemiosł.

Moduł podłużny hali to odległość, która znajduje się pomiędzy dźwigarami. Uwarunkowany on jest głównie sposobem przekrycia oraz modułem podłużnym naw niższych. Najczęstszym wymiarem, który należy wziąć pod uwagę przy obciążeniach typowych dźwigarów, jest 6 m. Jest to rozpiętość, która jest odpowiednie do przekrycia płytą panwiową prefabrykowaną.

Sprzeczność pomiędzy odprowadzaniem wody a oświetleniem

Podczas projektowania przekroju poprzecznego hali powstaje sprzeczność pomiędzy koniecznością odprowadzenia wody na zewnątrz a jak najbardziej racjonalnym oświetleniem i najkorzystniejszym zwiększeniem wysokości hali w pasie stanowisk. Konieczne jest wówczas szukanie rozwiązań o dachu wklęsłym.

Rozwiązaniem tego typu jest konstrukcja wisząca bądź wisząco rozporowa. W przypadku konstrukcji żelbetowej konieczne jest szukanie takiego ustroju, który będzie posiadał elementy rozporowe żelbetowe i elementy wiszące kablobetonowe bądź stalowe.

Należy założyć, że w układzie halowym słupów pośrednich przy pewnym ograniczeniu swobody komunikacyjnej można uzyskać duże powierzchnie w obu kierunkach.

Zajezdnie o prostokątnej i kwadratowej siatce słupów

Powstało do tej pory bardzo dużo zajezdni o prostokątnej i kwadratowej siatce słupów oraz bardzo dużych wymiarach zewnętrznych budynku.

Takie budowle charakteryzują się cechami wielkich zakładów przemysłowych, które mają formę strukturalnych parterowych plastrów. Dodatkowo posiadają one wyłącznie górne oświetlenie.

W przypadku zajezdni, które są duże liczebnie i programowo, stosuje się najczęściej układy strukturalne. Są to układy, które posiadają wiele zalet:

– posiadanie dużej ilości jednakowych i stosunkowo niewielkich elementów, które są odpowiednie do prefabrykacji,

– niewielka rozpiętość konstrukcyjna,

– takie same i rozproszone oświetlenie,

– niewielka wysokość konstrukcyjna.

Pomieszczenia warsztatowe

Pomieszczenia warsztatowe są najczęściej jednotraktowe (szczegółowy program egzaminu na uprawnienia architektoniczne). Z jednej strony oświetla się je światłem dziennym. Z kolei z drugiej strony są one otwarte na pas komunikacyjny w hali. Najbardziej praktycznym typem konstrukcji jest układ podłużny. Dzięki temu możliwy jest różnorodny podział pomieszczeń. Często stosuje się ściany ogniowe od strony hali, a także typową rozpiętość sześciometrową.

Parterowy pasy pomieszczeń warsztatowych mogą:

– być podpiwniczone,

– posiadać piętro jako pomieszczenia socjalno-sanitarne, magazynowe lub biurowe.

Stanowiska linii przepływowej oraz specjalizowane charakteryzują się najczęściej układem bramowym. Nie powodują one problemów konstrukcyjnych w ich przekroju. Praktycznie każdy typowy stropodach można wykorzystać jako element przekrycia. Stanowiska te oświetla się dziennie bocznie poprzez przeszklone bramy i pasy okien ponadbramowych oraz międzybramowych.

Wydzielone magazyny

Wydzielone magazyny mają formę parterowych lub dwukondygnacjowych budynków. Są one przeznaczone na części zamienne, zespoły, ogumienie i wyposażenie (wybierz swój dostęp do programu uprawnienia architektoniczne). Dzięki małej wielkości i różnorodnemu asortymentowi elementów magazynowych możliwe jest konstruowanie niskich kondygnacji na drobnej siatce podpór.

Zespoły administracyjne

Zespoły administracyjne najczęściej umiejscawia się:

– w trakcie głównego budynku obsługowo-naprawczego,

– jako wydzielone budynki o strukturze wyłącznie biurowo-socjalnej.

Wolnostojące lub wyraźnie wydzielone bloki biurowców mogą być wielokondygnacyjne 2- lub 2,5-traktowe w układzie podłużnym lub poprzecznym.

Górnym pasem okien najczęściej oświetla się magazyny części oraz zespołów. Dzięki temu nie zajmują one miejsc, które są dla regałów podściennych o minimalnej wysokości 2,4-2,6 m.

Szkielety oraz półszkielety są odpowiednie dla wysokich budynków, które mają otwarty parter. Najczęściej znajdują się w nich większe sale zebrań czy wystaw. Ogólnie rzecz ujmując zasady projektowania części administracyjnych w zajezdni oraz ogólne zasady projektowania budynków administracyjno-biurowych są takie same.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *