Grecki typ budownictwa

Grecki typ budownictwa – stosowane materiały

W greckim budownictwie używało się przede wszystkim tłuste rodzaje wapiennych zapraw, gdzie zawartość piasku w nich nie przekraczała 20% (uprawnienia budowlane 2021). W rzymskim budownictwie można zauważyć ogromny rozwój w obszarze spoiw. Wynalazkiem odkrytym przez budowlańców rzymskich jest hydrauliczne wapno oraz wyrabiany za jego pomocą sztuczny kamień. Odpowiada on prawie całkowicie obecnemu dzisiaj betonowi.

Grecki typ budownictwa

Rozwój cementowego przemysłu na terenie Polski

W związku z obfitością odpowiednich rodzajów surowców cementowy przemysł rozwijał się w Polsce w dość szybkim tempie. Wyrabiany w naszym kraju cement charakteryzuje się bardzo wysoką jakością i jest cennym eksportowym artykułem dla innych państw. Podczas przeprowadzania zwykłych prób badawczych temperatura powietrza w laboratoryjnej pracowni powinna wynosić w granicach 17-20°C a wilgotność względna pomieszczenia nie może wynosić więcej niż 70%. Temperatura wody do wykonywania prób wynosi około 17-20°C. Należy bardzo zwrócić uwagę na to, czy wszystkie stosowane do badań przyrządy oraz sita mają nieskazitelną czystosć. Zanieczyszczenia piaskiem, kurze czy cementem są w tym przypadku niedopuszczalne. Każde z oznaczeń cech danego spoiwa trzeba wykonać minimum dwa razy (program egzamin uprawnienia 2021). Miarodajnym wynikiem jest obliczona średnia z badań. Jeżeli mamy do czynienia z dużą rozbieżnością wyników, badania przeprowadza się jeszcze raz.

Zastosowanie gazobetonu w średniowieczu

Nawet już podczas budowy znanych akweduktów, które doprowadzały wodę z Gór Apenińskich do Rzymu zastosowanie znajdował gazobeton. Większość osiągnięć z Rzymu w czasach średniowiecza odeszła już w zapomnienie. W celu bodowy nielicznych murowanych budynków, takich jak kościoły czy zamki stosowano wapienne zaprawy. Beton oraz hydrauliczne wapno nie miały codziennego zastosowania. Pod koniec XVIII wieku powróciło zainteresowanie hydraulicznymi spoinami (testy uprawnienia budowlane).

Hydrauliczne wapna – historia

Parker w 1796 roku zapoczątkował wypalanie hydraulicznego wapna pod nazwą romańskiego cementu (pytania na egzamin ustny do uprawnień). Taki rodzaj wapna znalazł zastosowanie podczas wodnych robót. Jeden z francuskich uczonych – Vicat w 1810 roku wynalazł sztuczny rodzaj hydraulicznego wapna, stosując odpowiednio wyjściowe surowce. Anglik – Aspdin – w 1824 roku dostał patent na wyrób portlandzkiego cementu. Jego nazwa pochodzi stąd, że cement był podobny do skał znajdujących się w okolicy Portlandu i miały one zastosowanie w branży budowlanej. Na terenie Polski pierwsza cementownia zaistniała w 1856 roku i nosiła ona nazwę Grodziec. Na tej podstawie można wywnioskować, że przemysł cementowy ma już ponad 100 lat tradycji i nadal stosuje się go w branży budowlanej. Pomimo upływu lat nie traci swojej wartości i docenia się go na placach budowy.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.