Fundamenty na palach

Fundamenty na palach

Fundamenty na palach wykorzystuje się do głębokiego posadowienia budowli w budownictwie lądowym oraz w budownictwie wodnym. Jest to najczęściej stosowany rodzaj fundamentów (materiały do egzaminu na uprawnienia architektoniczne). Stosuje się go praktycznie od wielu stuleci. Idealnym przykładem jest Wenecja. To właśnie tam większość budowli, które powstały na lagunie, ma fundamenty, które opierają się na palach drewnianych. Ich największą wadą jest przede wszystkim to, że charakteryzują się małą odpornością na korozję biologiczną. W łatwy sposób ulegają one zniszczeniu przez grzyby czy owady. Pale tego typu można wykorzystywać wyłącznie wtedy, kiedy są one w pełni zanurzone w wodzie. W sytuacji, kiedy będą one raz zanurzone w wodzie, a innym razem będą szybko wysychać, to należy liczyć się z tym, że szybko ulegną zniszczeniu.

Fundamenty na palach
Fundamenty na palach

Jednak od drugiej połowy XIX wieku, po wynalezieniu żelbetu, powszechną praktyką stało się wykorzystywanie pali betonowych oraz z żelbetu. Spowodowane to było ich dobrymi cechami. Pale takie charakteryzują się dużą odpornością betonu na różnego typu korozje:

– biologiczną,

– atmosferyczną,

– chemiczną,

– inne.

Podział pali

Pale można podzielić m.in. ze względu na sposób ich wykonywania. Wyróżnia się wówczas pale:

a) gotowe:

– drewniane,

– żelbetowe prefabrykowane,

– stalowe,

b) wykonywane na miejscu ich wbudowania:

– betonowe,

– żelbetowe. 

Z powodu specyfiki robót pale powstają w specjalistycznym przedsiębiorstwie, które ma na swoim wyposażeniu odpowiedni sprzęt.

Pale można również podzielić ze względu na pracę statyczną (uprawnienia architektoniczne). Wyróżnia się pale:

a) stojące:

– pale opierają się o grunt nośny,

b) zawieszone:

– pale nie dochodzą do gruntu nośnego.

Studnia

Przekazywanie obciążeń z budowli na nośne warstwy gruntu, które są głęboko umiejscowione odbywa się poprzez stosowanie studni, które są obudowane kręgami betonowymi. Są one prawie takie same jak te studnie, które służą do czerpania wody z gruntu. Warto wiedzieć o tym, że nie są one aż tak bardzo popularne jak pale fundamentowe, które się stosuje. Studnie powinno się wykonywać w momencie, kiedy warstwa nośna znajduje się na głębokości 7-15 m poniżej terenu. Na studniach posadawia się ciężkie budowle, które mają niewielkie wymiary w rzucie poziomym. Są to m.in.:

– filary i przyczółki mostowe,

– wieże ciśnień,

– kominy fabryczne,

– pomniki.

Studnie można wybudować z:

– cegły,

– kamienia,

– betonu,

– żelbetu,

– stali.

Studnie mogą mieć przekroje kołowe, kwadratowe i prostokątne jedno- i wielokomorowe. W przekroju pionowym studnia zbudowana jest z:

– noża i okucia,

– płaszcza,

– tzw. korka i wypełnienia.

Od przenoszonych obciążeń zależne są wymiary studni (materiały do egzaminu na uprawnienia budowlane). Wówczas może dojść do takiej sytuacji, że pod jednym budynkiem mogą wystąpić studnie, które mają różne wymiary.

Kesony

Kesony to skrzynie, które mają jedną lub wiele komór. Ich zadaniem jest wykonywanie robót fundamentowych:

– w gruncie nawodnionym,

– na dnie rzeki poniżej zwierciadła wody,

– na dnie zbiornika wodnego poniżej zwierciadła wody.

W momencie, kiedy będą one zagłębione i wypełnione, będą one pełniły funkcję dolnej części fundamentu. Z reguły jest to fundament dla filarów mostowych. W momencie, kiedy w trakcie zapuszczania kesonu w grunt, do jego komory doprowadza się sprężone powietrze. Dzięki temu powietrzu woda jest wypychana z kesonu. Podczas zapuszczania kesonu jednocześnie na jego komorze powstaje fundament (akty zgodnie z wykazem Izby Inżynierów).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *