Deskowanie cz. I

Deskowanie – podział

Najpopularniejszym podziałem współczesnych deskowań jest podział ze względu na ich użycie – jednokrotne lub wielokrotne. W nawiązaniu do tego sposobu wyróżnia się deskowania:

– indywidualne,

– uniwersalne,

– tracone.

Deskowanie

Deskowanie indywidualne

Deskowania indywidualne to z reguły deskowania drewniane, które są przeznaczone do jednokrotnego użycia. Powinno się je wykorzystać tylko w wyjątkowych sytuacjach (egzamin ustny uprawnienia architektoniczne – pytania). Takimi sytuacjami jest np. wykonanie nietypowych, niepowtarzalnych elementów konstrukcji żelbetowych lub betonowych, których kształty są dosyć skomplikowane. Cechami charakterystycznymi deskowań drewnianych są:

– duże zużycie materiału,

– pracochłonne wykonanie.

W przypadku deskowań indywidualnych już na placu składowym dochodzi do montażu próbnego, tzw. pierwomontażu. Celem takiego działania jest sprawdzenie tego, czy prawidłowo wykonano:

– poszczególne elementy,

– wymiary całej konstrukcji tymczasowej,

– wymiary części konstrukcji po zmontowaniu.

Dzięki temu można dokonać poprawek usterek, które powstały na skutek niedokładności wykonania. Robi się to przed postawieniem deskowania na budowie (na stropie czy w wykopie).

Jako przykład istoty deskowań indywidualnych można pokazać fragment konstrukcji budynku muzeum Mercedes-Benz w Stuttgarcie. Zasadnicza bryła budynku imituje podwójną helisę „Double Helix” (helix – linia śrubowa). Geometria tego budynku nie należy do łatwych (informacje na temat egzamin na uprawnienia architektoniczne). Przez jej skomplikowanie wykonawca uznał, że deskowanie indywidualne będzie odpowiednie. Przydatna przy wykonywaniu deskowania była dokumentacja 3D projektowanego obiektu. Architekt zarządził dodatkowe obostrzenia. Były to wymagania takie jak:

– utrzymanie najwyższej jakości powierzchni betonu,

– zachowanie ostrych krawędzi,

– szczelne styki deskowania,

– uporządkowany odcisk wkrętów,

– zachowanie zdefiniowanego położenia ściągów.

Całość deskowania została podzielona na segmenty – bryły. Były one wysokie na ok. 11 m, a długie na ok. 8 m. Pierwomontażu dokonało ok. 50 cieśli i stolarzy. Swoją pracę opierali na rysunkach, które opracowało 30 technologów. Zajęło im to 20 000 roboczogodzin.

Deskowania uniwersalne

Czym są deskowania uniwersalne? Są to systemy deskowań inwentaryzowanych, które można wielokrotnie wykorzystywać. Składają się one z elementów, które wchodzą w skład typoszeregu wymiarowego (szczegółowy program egzaminu na uprawnienia architektoniczne). Elementy te przewidziane są do formowania powierzchni płaskich i krzywoliniowych, które występują w różnych rodzajach budownictwa. Deskowania uniwersalne powstały na skutek:

– wieloletnich poszukiwań producentów deskowań,

– silnej konkurencji.

Deskowania uniwersalne pozwalają na formowanie wielu typów elementów betonowych. Zgodnie z systemem NOE SL 2000 jest możliwość na formowanie:

– ław i stóp fundamentowych,

– ścian,

– słupów,

– okrągłych zbiorników.

Deskowania uniwersalne można podzielić skupiając się na typach betonowanych konstrukcji. Wyróżnia się tam następujące rodzaje deskowań:

a) do formowania elementów pionowych,

b) do formowania elementów poziomych i pochyłych powierzchni, w tym przekryć,

c) specjalne (jak na przykład przestrzenne do jednoczesnego betonowania ścian i przekryć, deskowania do krzywoliniowych powierzchni).

Można również podzielić deskowania do formowania elementów pionowych (materiały do egzaminu na uprawnienia budowlane). Wyróżnia się tutaj klasyfikację ze względu na rodzaj formowanych elementów. Mowa jest o:

– deskowaniu ściennym,

– deskowaniu słupów.

Deskowania pionowe stosuje się w szerokim zakresie. Pozwala ono na formowanie:

– fundamentów liniowych,

– stóp fundamentowych,

– ścian prostoliniowych i krzywoliniowych,

– słupów,

– filarów,

– ścian jednostronnych z kozłami oporowymi.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.