Deskowania dźwigarkowe aluminiowe cd.

Deskowanie dźwigarkowe aluminiowe jednopoziomowe

Deskowanie dźwigarkowe jednopoziomowe to deskowanie nowszej generacji (program jednolite akty prawne na egzamin uprawnienia). Na konstrukcję nośną składa się ruszt oraz lekkie dźwigarki aluminiowe – dźwigarki główne oraz pomocnicze. Ten system wykorzystuje się przy budowie stropów o małej oraz dużej powierzchni. Do cech charakterystycznych można zaliczyć to, że układ przestrzenny konstrukcji nośnej (czyli dźwigarki główne oraz pomocnicze) są w jednej płaszczyźnie – na jednym poziomie. Ruszt oraz elementy są wykonane z profili aluminiowych bądź stalowych. W aktualnych czasach na budowach można spotkać dźwigarki, które wykonuje się z profili aluminiowych, które są pomalowane proszkowo. Spowodowane to jest tym, że takie elementy charakteryzują się niewielkim ciężarem. Części deskowań dźwigarkowych jednopoziomowych są lekkie. Ich ciężar waha się od 0,035 kN do 0,24 kN.

Deskowania aluminiowe
Deskowania aluminiowe

Konstrukcja takiego deskowania wygląda tak, że na podporach nastawnych montuje się głowice. Z kolei do tych głowic mocuje się dźwigarki główne, które są jednoprzęsłowymi belkami. Długość dźwigarków głównych zależy od odległości pomiędzy podporami. Dźwigarki pomocnicze znajdują się w pozycji prostopadłej do dźwigarków głównych. Opierają się one na dolnej krawędzi dźwigarków głównych wykorzystując do tego specjalne zaczepy. Nośność dźwigarków głównych oraz wskaźnik wytrzymałości ich przekroju poprzecznego jest wyższy od wskaźnika wytrzymałości dźwigarków pomocniczych.

Gdzie się montuje poszycie? Na wcześniej powstałej konstrukcji nośnej (program egzamin uprawnienia 2021). Poszyciem z reguły jest sklejka wielowarstwowa, która jest z reguły wodoodporna. Dodatkowo ma ona na sobie warstwę żywicy fenolowej. Wymiary i grubości płyt poszycia są zależne od:

– wymagań statyczno-wytrzymałościowych,

– wymiarów dostępnych w handlu arkuszy,

– geometrii obiektu,

– wymagań dotyczących estetyki dolnej powierzchni wykonywanego stropu.

Różne długości dźwigarków głównych

Można spotkać w danej ofercie konkretnego producenta po kilka długości dźwigarków głównych. Jako przykład można przywołać zestaw dźwigarków systemu NOE Deck. Można tam spotkać takie długości:

– dźwigarków głównych: 300, 210, 180, 150, 120 cm,

– dźwigarków pomocniczych: 150, 120 i 100 cm.

Dzięki temu, że są różne długości dźwigarków, można bez problemu dopasować się do kształtów formowanych stropów. Oprócz tego można zoptymalizować konstrukcję nośną deskowania (segregator z aktami prawnymi do egzaminu na uprawnienia budowlane). Odpowiednie długości dźwigarków pomocniczych oraz głównych, a także odległości miedzy dźwigarkami pomocniczymi oraz rodzaj i typ regulowanych, teleskopowych podpór zależą od:

– wielkości obciążeń powstałych od płyty stropowej,

– przyjętego schematu statycznego konstrukcji nośnej deskowania,

– parametrów wytrzymałościowych elementów tworzących układ konstrukcyjny.

Demontaż deskowania

Dzięki głowicom opadowym można wcześniej rozdeskować strop. Na tych głowicach opierają się dźwigarki główne. Demontaż deskowania następuje w dwóch etapach. Pierwszy z nich może mieć miejsce już po jednym bądź dwóch dniach od zabetonowania. Warunkami takiego działania są:

– sprzyjające warunki atmosferyczne,

– prawidłowa pielęgnacja betonu.

Dzięki odpowiedniemu mechanizmowi, który jest w głowicy opadowej, można opuścić ruszt dźwigarków głównych oraz pomocniczych, a także poszycia o kilkanaście centymetrów. Płyta stropowa w dalszym ciągu jest podpierana przez podpory i głowicę. Z kolei dźwigarki główne, pomocnicze i poszycie można ponownie wykorzystać do montażu na kolejnych budowach. Na drugi etap rozdeskowania składa się usunięcie regulowanych, teleskopowych podpór. Można do niego przystąpić w momencie, kiedy beton będzie miał wytrzymałość, która jest określona w projekcie technicznym.

Co to znaczy, że system jest elastyczny? Oznacza to, że pozwala on na dopasowanie deskowania do złożonej geometrii rzutów formowanych stropów na skutek możliwości zmiany kierunku ułożenia dźwigarków. Wówczas główny dźwigarek zawiesza się na innym dźwigarku głównym, zamiast na pomocniczym. Dzięki temu można deskować uskoki w ścianach, „przejścia” słupów czy kominów (wybierz swój dostęp do programu uprawnienia budowlane).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.