Zaprawy

Zaprawy gipsowe i gipsowo-wapienne

Posiadają one duży użytek do murowania ścian z części gipsowych nie poddanych działaniu wody. Piasek używany do zapraw gipsowych czy gipsowo-wapiennych musi posiadać uziarnienie nie większe od 1mm. Podczas zautomatyzowanego mieszania zaprawy, zaczyna się od umieszczenia wody do mieszarki, a potem wsypuje się piasek i wapno, wszystko mieszając przez jedną minutę, a potem dodaje się gips i miesza wszystko aż powstanie idealna masa bez grudek. Robiąc zaprawę ręcznie, miesza się najpierw wszystkie  materiały suche, potem przesypuje się to do skrzyni z wodą. Całość mieszania w obu sytuacjach nie może być niższa od dwóch minut a dłuższa od pięciu. Zaprawa musi zostać wykorzystana w jak najkrótszym okresie od momentu jej zarobienia. (uprawnienia budowlane kontakt)

Zaprawy
Zaprawy

Zaprawy kwaso oraz ługoodporne. Robi się z odpowiednich do tego spoiw czy zapełniaczy, jakie nadają zaprawie solidność i wytrzymałość na kwasy. Do popularnych odmian wliczają się zaprawy siarkowe oraz krzemianowe.

Zaprawa krzemianowa  i siarkowa

W tej zaprawie spoiwem bywa szkło wodne, a zapełniaczem mączka krzemianowa. Są one wytrzymałe na kwasy, uzyskują wielką solidność i wytrzymałość termiczną. Do tych zaprawa korzysta się z dodatków, jakie wyrównują okres wiązania i stygnięcia. (uprawnienia budowlane 2021)

Zaprawy siarkowe, inna ich nazwa to kit siarkowy, szykuje się z rozpuszczonej siarki jako spoiwa, mączki mineralnej, czasami z dodaniem sadzy czy materiałów, jakie sprawią, że całość będzie bardziej plastyczna. Zaprawy takie są wytrzymałe na działanie kwasów. (uprawnienia budowlane program) W sytuacji działania kwasów pojawiających się w wodzie gruntowej czy niemocnych roztworach kwasów, pojawiających się blisko murów odpowiednią solidność na ich działanie pokazują nieprzepuszczające zaprawy cementowe z cementu hutniczego czy w nie tak dużym stopniu z cementu portlandzkiego. Do zapraw ługoodpornych kategoryzuje się każdą zaprawę o spoiwie z cementu portlandzkiego.

Okres wykorzystania zapraw cementowo-wapiennych

W takich zaprawach można skorzystać z żużla granulowanego jako kruszywa. Podczas robienia zaprawy, nie ważne czy mieszanie zachodzi zautomatyzowanie czy też nie, warto zacząć od połączenia materiałów sypkich, a dopiero potem dodać wodę i wszystko mieszać, aż powstanie masa bez grudek. W sytuacji, kiedy używamy wapna jako suchego ciasta wapiennego, warto je wcześniej połączyć z wodą i wtedy dolać to do materiałów suchych. Okres wykorzystania tych zapraw nie może być większy niż pięć godzin od momentu powstania. Podczas występowania temperatur większych niż 25°C, ten czas obniża się o godzinę. (akty prawne uprawnienia budowlane)

Zaprawy cementowo-gliniane

Te zaprawy robi się z cementu, zawiesiny glinianej i piasku. Wyróżnia je odpowiednia urabialność, zaczepność  i dobre warunki ciepłochronne. Do tego dzięki glinie, zaprawy są też wodoodporne. (program egzaminu na uprawnienia) Do zapraw glinianych da się wykorzystywać gliny tłuste, jakie mają 3% piasku, średniotłuste, które mogą mieć tego piasku od 3 do 15%, czy chude z ilością piasku 15-30%. Uszykowanie gliny do zmienienia jej w zawiesinę, jak też zmieszanie gliny z wodą pokazuje dokładnie zasada PN-65/B-14501. Warto wspomnieć, że zawiesinę można otrzymać nie poprzez normalnie mieszanie gliny z wodą, a trzeba do tego skorzystać z odpowiednich osadników. W sytuacji ręcznego mieszania zaprawy, zaczyna się od umieszczenia w skrzyni zawiesiny, potem dodaje się cement i miesza się wszystko aż się połączy. (segregator egzamin ustny uprawnienia) Potem do tego dodaje się piach i dolewa stopniowo wodę. Podczas mieszania jakimś przyrządem, dodaje się cement i osobno zawiesinę, miesza wszystko dwie minuty i wtedy dodaje piach i wodę. Miesza się wszystko od dwóch do czterech minut. Zaprawa musi zostać wykorzystania do dwóch godzin od momentu jej zamieszania, a podczas temperatury większej niż dwadzieścia stopni jedynie w trakcie godziny.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *