Pełne zagospodarowanie obszarów wiejskich

Pełne zagospodarowanie obszarów wiejskich

Żeby móc w pełni zagospodarować obszary wiejskie należy wykonać prace wymienione w dalszej części tekstu (segregator z aktami prawnymi do egzaminu na uprawnienia budowlane). Przede wszystkim niezbędne jest przystosowanie gruntów do produkcji rolnej. Przez przystosowanie rozumie się nawodnienie ich bądź odprowadzenie nadmiaru wody. Poza tym należy uregulować podział gruntów, a także nadać kształt, który będzie niezbędny do zmechanizowanego sposobu użytkowania. Kolejnym sposobem na przystosowanie jest uzbrojenie terenu. Dotyczy to zorganizowania lokalnej sieci:

– drogowej,

– energetycznej,

– zaopatrzenia w wodę do picia i celów hodowlanych,

– gazowej

– telefonicznej.

Niezbędne jest również zbudowanie budynków idealnych zarówno dla ludności rolniczej, jak i dla ludzi, którzy utrzymują się z innych zawodów, ale są związani ze wsią. Należy także zbudować budynki usługowe oraz użyteczności społecznej. Żeby stworzyć odpowiednie warunki biologiczne, które miałyby na celu poprawę warunków rolnictwa, a także dotyczyło celów krajobrazowych, konieczne jest odpowiednie urządzenie terenu oraz zieleni (pytania na egzamin ustny do uprawnień).

Pełne zagospodarowanie obszarów wiejskich
Pełne zagospodarowanie obszarów wiejskich

Plan zagospodarowania przestrzennego

Plan zagospodarowania przestrzennego, który skupia się w pełni na problematyce zagospodarowania terenu, powinien składać się z planu:

– urządzeniowo-rolnego, który namawia na racjonalne urządzenie i wykorzystanie użytków rolnych,

– planu przestrzennego budownictwa osadniczego i urządzeń z nim związanych.

Na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego jest szansa, żeby wybrać takie jednostki osadnicze, które będą pełnić ważną rolę w sieci osadniczej. Inwestowanie kompleksowe zależy od roli tej jednostki. Warto jednak pamiętać, że nie przesądza to o szybkiej i zgodnej z planem realizacji.

Rzemieślnicze metody budowania na wsi, które do tej pory stosowano, nie pomagały w szybkiej i prawidłowej realizacji planu zagospodarowania przestrzennego. Na niekorzyść szybkiego uzbrojenia terenu i wyposażenia budynków w niezbędne urządzenia instalacyjne działał za długi okres realizacji robót budowlanych. Szansą na przyśpieszenie realizacji planów przestrzennych miało być wprowadzenie budownictwa uprzemysłowionego. Miało to wpłynąć pozytywnie na ukształtowanie się wiejskiej struktury osadniczej.

Przykład realizacji planów osiedleńczych

Przykładami, które potwierdzają powyższe informacje są realizacje planów osiedleńczych na podstawie projektów zagospodarowania przestrzennego. Mowa tu przede wszystkim o ośrodkach miejskich lub przemysłowych przy zastosowaniu uprzemysłowionych metod budownictwa. Żeby móc zastosować uprzemysłowione metody budownictwa na wsiach, niezbędna była zmiana systemu organizacyjnego, który działał do tej pory. Polegał on na indywidualnych wysiłkach poszczególnych mieszkańców i ich inicjatywie (materiały do egzaminu na uprawnienia budowlane).

Na przekształcenie i realizację planów osiedleńczo – rolnych wpływ ma m.in. Charakter oraz stan techniczny budynków. Nie da się uwzględnić w planach zagospodarowania przestrzennego wszystkich budynków. Szczególnie jeżeli chodzi o uporządkowanie aktualnej zabudowy. Spowodowane to jest tym, że wiele budynków przeznaczy się do naturalnego technicznego zużycia. Dzieje się tak nawet pomimo tego, że niedawno wybudowano te budynki i są one masywne i długotrwałe. Jest to konsekwencją dotychczasowego braku uregulowania zabudowy.

Konieczne będzie dopuszczenie w wielu polskich wsiach budowy wielu budynków, z reguły mieszkalnych i produkcyjnych. Musi to trwać do momentu całkowitego opracowania planów osiedleńczo – rolnych. Wydawane będą lokalizacje tymczasowe pod budownictwo. Charakteryzują się one brakiem konkretnego charakteru czy sieci rozmieszczenia (np. kółek rolniczych, punktów skupu, stacji nasiennictwa). Wystąpi konflikt, który będzie trzeba rozwiązać.

Stratą społeczną będzie wydanie pozwolenia na realizację w takich terenach, gdzie zabudowa nie jest przewidziana, co prowadzi do tego, że w przyszłości nie będzie szans na zamontowanie tam urządzeń sieciowych. Z kolei poprzez ograniczenie budownictwa,  a także zaprzestanie realizacji będzie równe z pozbawieniem ludności wiejskiej koniecznych usług (uprawnienia budowlane – egzamin).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.