Wiszące rynny skrzynkowe

Wiszące rynny skrzynkowe

Wiszące rynny skrzynkowe nazywa się również rynnami dwupowłokowymi. Ze względów estetycznych, aby rynna odznaczała się na elewacji krawędziami poziomymi oraz prostokątnym kształtem, rynnę wiszącą wykonuje się ze spadkiem. W takim wypadku zastosowanie znajduje rynna skrzynkowa, gdzie dolna blacha skutecznie zasłania właściwą rynnę. Aby zamocować powłokę dolną stosuje się uchwyty (testy uprawnienia budowlane). Można je przybić do pionowej deski lub przykręcić. Pionowa deska z kolei jest przybita do krokwi a półokrągłe uchwyty od rynny wewnętrznej mocuje się od góry, w stosunku do okapowej deski.

Wiszące rynny skrzynkowe
Wiszące rynny skrzynkowe

Rynny leżące

Leżąca rynna powstaje na skutek wygięcia brzegów przy arkuszu blachy, które są układane na długość w lekko ukośnym kierunku do okapu. Trapezowy pas okapowej blachy układa się pod rynną, w płaszczyźnie dachu o szerokości w punkcie najwyższym rynny 70 cm, a w najniższym 30 cm (program do egzaminu na uprawnienia na komputer). Rynnę umieszcza się tak, aby odsłonić okapową blachę w najwyższym punkcie na 50 cm, a w najniższym na 20 cm. W ten sposób uzyskujemy spadek w rynnie.

Montaż rynien leżących

Uchwyty podczas montażu umieszcza się co 50-f-70 cm i muszą mieć znaczny przekrój. Może wynosić on 30×5 mm. Przekrój jest ważny dlatego, że tego rodzaju rynny są narażone bardziej na wygięcia podczas osuwania się śniegu, niż ma to miejsce w wiszących rynnach. Brzeg rynny z przodu kończy się zwojem i mocuje się go na wąs, który jest przynitowany do uchwytów. Wyżej znajdujące się arkusze porycia łączą się z tylnymi brzegami rynnowych arkuszy na tzw. leżący rąbek (akty prawne do egzaminu na uprawnienia budowlane). Rąbek ten znajduje się około 5 cm powyżej, niż górna przednia krawędź rynny. Miej więcej co 45 cm w rąbku umieszcza się żabki. Aby wykonać rynnę leżącą potrzeba zużyć dużą ilość blachy. Wadą tego rodzaju rynien jest to, że łatwiej ulegają uszkodzeniom np. na wskutek zsuwającego się śniegu albo poprzez spadanie różnych przedmiotów.

Jak montować uchwyty dolnej powłoki?

Uchwyty przy dolnej powłoce przepuszcza się przez otwory wykonane w blasze. W ten sposób nie są one widoczne na elewacji. Rynnę oraz zewnętrzną powłokę lutuje się przy górnej przedniej krawędzi albo też nasuwa się ją na zwój. Zakończenie powłoki z tyłu przepuszcza się nad uchwyt górny. W dalszym etapie zagina się go i przybija do okapowej deski. Przy powłoce zewnętrznej przedniej krawędzi dolnej przebija się otworki, aby móc odprowadzać wodę. Czasami może się zdarzyć, że w dolnej powłoce jest trochę wody, dlatego też otworki są bardzo ważne (materiały do nauki na egzamin do uprawnień budowlanych). Aby osiągnąć spadek do uchwytów drugorzędnych przynitowuje się podtrzymywacze na różnych poziomach. Zarówno blachy gzymsowe jak i okapowe wykonuje się podobnie, jak wiszące rynny.

Rynny stojące a rynny wiszące

Stojącą rynnę można wykonać jako dwupowłokową. Wykonanie jej jest skomplikowane i kosztowne. Takie rynny nie są często wykonywane. Leżące rynny stosuje się tylko przy blaszanych dachach. Są wykonane z blachy ocynkowanej stalowej lub z blachy cynkowej (egzamin ustny na uprawnienia budowlane).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.