Zaprawy gipsowo-wapienne

Zaprawy gipsowo-wapienne

Zaprawa budowlana gipsowo-wapienna składa się z mieszaniny gipsu, wapna, piasku i wody. Dodatkowo może zawierać środki opóźniające wiązanie się tej zaprawy. Zaprawa ta jest unormowana według normy PN-56/B-14505. Charakteryzuje ją duża plastyczność. Wapno wykorzystywane do tej zaprawy może mieć formę sproszkowaną (wapno hydratyzowane) lub w postaci ciasta wapiennego (z wapna palonego). Zaprawy gipsowo-wapienne powinny być wykorzystywane w ciągu godziny, maksymalnie 2 godzin od chwili zrobienia. Czas ten jest uzależniony od ilości opóźniacza jaką posiada dana zaprawa. Jednym z środków opóźniających wiązanie może być klej. Rozpuszcza się go w gorącej wodzie i dodaje wapna palonego w proszku.

Zaprawy gipsowo-wapienne

Konsystencje zapraw

Konsystencja zapraw jest bardzo ważnym czynnikiem. Każdy rodzaj zaprawy posiada inne wytyczne co do jej wartości. Zaprawy murarskie powinny mieć konsystencję na poziomie 6 do 9 cm według stożka pomiarowego. Jeśli chodzi o zaprawy tynkarskie dla narzutu powinny mieć konsystencję na poziomie 6-8 cm, natomiast dla warstwy wierzchniej 9 cm. Czasami dana konstrukcja wymaga od nas wykorzystanie innej konsystencji zaprawy. W tym celu zagęszcza bądź rozrzedza się ją za pomocą wody. Należy jednak pamiętać aby ilość płynu nie była za duża. Jest to spowodowane obniżaniem się wytrzymałości zaprawy, gdy jest jej za dużo. W porze letniej, gdy temperatura na dworze jest wyższa dla kruszywa porowatego i cegieł nasiąkliwych powinno dodawać się większą ilość wody, ponieważ zachodzi tam proces parowania płynu.

Zaprawy gipsowe

Zaprawy gipsowe, które nie posiadają domieszek lub posiadają ich małą ilość są bardzo rzadko wykorzystywane. Jest to spowodowane ich wysoką ceną oraz niedostateczną ilością opóźniaczy w swoim składzie. Mimo tego posiadają one dużo zalet takich jak krótki okres dojrzewania, estetyczny wygląd czy łatwość przygotowania. Taki rodzaj zaprawy przygotowuje się w stanie sproszkowanym, na sucho, mieszając wszystkie składniki przez około 4-5 minut. Kruszywo dla tej zaprawy musi być należycie suche.

Mieszanie ręczne

Najprostszym rodzajem połączenia składników jest ich ręczne mieszanie. Należy pamiętać aby piasek używany do tego rodzaju zaprawy był odpowiednio suchy. Stosowanie piasku mokrego może powodować powstawanie grud w mieszaninie oraz pierwsze ziarna mokrego piasku podczas stykania się z cementem tak grubo się nim powlekają, że dla pozostałych może go już zabraknąć. Możliwe jest jednak suszenie piasku. Jednym z łatwiejszych sposobów jest przerzucanie go łopatami na słońcu lub wietrze. Proces ręcznego mieszania zaprawy rozpoczyna się od mieszania piasku z cementem. Mieszanie tych składników może być wykonywane poprzez odmierzenie odpowiedniej ilości piasku i nasypanie go w postaci grzędy na pomoście z desek.

Mieszanie mechaniczne

Proces mieszania mechanicznego może odbywać się w betoniarkach. Trwa on dla czystego piasku od 2 do 2,5 minuty. W przypadku gdy mamy do czynienia z piaskiem zawierającym domieszkę gliny proces wydłuża się do 3-3,5 minuty. Przy mieszaniu mechanicznym dozowanie cementu odbywa się pełnymi workami i skrzynkami o określonej objętości piasku. Należy pamiętać, aby skorygować objętość piasku jeśli jest on wilgotny lub mokry.

Zaprawy cementowe chudsze

Jednym z rodzajów zapraw cementowych są zaprawy chudsze. Takie zaprawy stosuję się głównie z dodatkiem wapnia. Jest to spowodowane faktem, że trudno je dobrze wymieszać, tak aby cement rozdzielił się równomiernie. Jedynie w  przypadku wyrobów maszynowych lub silnie ubijanych nie stosuję się tego dodatku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *