Uziarnienie kruszywa

Uziarnienie kruszywa

Technologia związana z zaprawami ustala gradację kruszywa pod względem wielkości jego ziarn (nauka do uprawnień budowlanych). Poszczególne frakcje rozróżnia się za pomocą mechanicznych analiz. Dwie najdrobniejsze z nich to pylaste oraz ilaste cząstki, gdzie ich wielkość wynosi 0-r-0,05 mm, a drugie to grube pyły o ziarnach wynoszących 0,05-=-0,I mm. Te ostatnie określa się stosując do tego celu metodę płukania. Wszystkie większe frakcje bada się poprzez przesianie na serii sit znormalizowanych. Oznacza to wymiar w świetle oczek kolejnych dwóch sit. Na jednym z nich przesiewa się frakcję, która całkowicie zostaje a przez drugie całkowicie przechodzi.

Uziarnienie kruszywa
Uziarnienie kruszywa

Sita

Sita z małymi oczkami tka się z drutów. W serii znormalizowanych sit dla kruszywa do przesiania drobniejszych trakcji przewiduje się tkane sita z drutów, gdzie oczka są kwadratowe. Dla grubszych frakcji stosuje się blaszane sita z okrągłymi oczkami. Na podstawie doświadczeń stwierdzono, że sito z kwadratowymi oczkami można zastąpić sito z okrągłymi oczkami, gdzie ich średnica wynosi 1,25 razy więcej od wymiaru kwadratowych oczek. Przez te dwa sita przechodzi mniej więcej taka sama ilość ziarn pochodzących z tego samego kruszywa. Na podstawie doświadczeń sita są uszeregowane po to, aby granice następnych frakcji były dwa razy większe niż poprzedniej. Przy przejściu z tkanego sita na blaszane z okrągłymi oczkami stosuje się mnożnik o wartości 1,25 (program uprawnienia budowlane). Oprócz znormalizowanych polskich sit, znane i stosowane są również sita Fullera. Wykorzystuje się je w laboratoriach w ZSRR.

Normy mówiące o sitach

Zgodnie z normą PN-63/B-06250 sito mające oczka 0,25 mm używa się tylko w przypadku zaistnienia nagłej potrzeby. Jeżeli podczas mechanicznej analizy nie uwzględniono go, w takim wypadku po przesianiu przez sito o wartości oczek 0,5 mm uzyskuje się wyłącznie jedną frakcję, która nazywana jest drobnym piskiem albo drobnym miałem. Dolna granica wymiarów dotyczących ziarn miału i piasku wynosi w teorii 0,1 mm (egzamin ustny na uprawnienia budowlane). Rozgraniczenia jednak pomiędzy miałem a piaskiem albo tez grubym pyłem osiąga się nie za pomocą przesiewania lecz poprzez zastosowanie płukania. Sita o okrągłych oczkach dają dużo bardziej prawidłowy przesiew niż sita z kwadratowymi oczkami, ponieważ ilość jaka przejdzie przez kwadratowe oczka uzależnia się od ustawienia ziarna.

„Normalny” typ piasku

Normalny piasek stosuje się w laboratoriach w celu sporządzenia próbek do badań cementów oraz innych spoiw. Piasek ten określony został w normie PN-54/B-11000. Wzorcowy piasek przygotowuje się tylko przesiewając go i w razie potrzeby płucząc. Rozdrabnianie piasku jest procesem niedopuszczalnym. Wyróżnia się dwa rodzaje wzorcowego piasku, patrząc na jego uziarnienie (uprawnienia budowlane – egzamin).

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.