Przekazywanie obciążeń

Przekazywanie obciążeń

Przekazując obciążenia z górnych ścian na dolne, powinny być zastosowane do tego celu betonowe elementy, które mają podobny poziom odkształcalności i w prosty sposób mogą zostać ujęte w statycznych obliczeniach. Wszystkie ścinające w poziomych spoinach naprężenia przenosi się za pomocą zaprawy. Niedopuszczalne są rozciągające naprężenia, które powodują rozwieranie się poziomej spoiny. Wpływ na to ma zbyt mała wytrzymałość zaprawy na procesy rozciągania. Aby zaprojektować konstrukcję pionowych złącz płytowych prefabrykatów należy wziąć pod uwagę cztery zagadnienia. Po pierwsze ważne jest wzięcie pod uwagę przenoszenie sił pomiędzy prefabrykatami (nauka do uprawnień budowlanych). Kolejną ważną kwestią jest usztywnienie krawędziowe, które dotyczy zbiegających się płytowych elementów. Należy także stypizować elementy ścienne, wykorzystywane do konstrukcji. Ostatnim ważnym zagadnieniem jest izolacja. Mowa tu o izolacji wilgotnościowej, termicznej, oraz o infiltracji powietrza.

Przekazywanie obciążeń
Przekazywanie obciążeń

Poszczególne typy stosowane w usztywnianiu krawędzi ścian

Patrząc na usztywnienie krawędzi ścian, które spotykają się w węźle, najlepszym rodzajem usztywnienia jest typ III oraz IV. Złącza wykorzystywane w I typie nie dają takiego usztywnienia jak w III i IV (testy uprawnienia budowlane). Złącza w II typie natomiast zapewniają usztywnienie tylko jednej parze usztywnionych ścian przed drugą parę prostopadłych ścian. Można zauważyć że typ II, III i IV tracą swoje dodatnie cechy dotyczące wzajemnego krawędziowego usztywnienia. W ten sposób zrównują się z I typem złącza, jeżeli zostanie wytworzony w nich betonowy trzpień.

Główne wady złączy

Najmniej korzystne rozwiązanie dają złącza typu X oraz NRD-owskiego. Ich główną wadą jest brak możliwości wykonania betonowego wewnętrznego trzpienia, który łączyłby krawędzie płyt na całej jej wysokości. W związku z tym tego rodzaju złącza początkowo miały zastosowanie w budynkach wykonanych z płyt. Obecnie są one niepraktykowane. W ich miejsce zastosowanie znajdują złącza typu I i II (program egzamin uprawnienia 2021). Złącze I typu pozwala wykonać betonowy trzpień o największym jego przekroju. Podczas uzbrojenia go pionowymi wkładkami oraz po wypuszczeniu poziomych wkładek ze ściennych płyt powstaje bardzo mocne żelbetowe połączenie, które tworzy szkielet monolityczny budynku. Jako przykład tego rodzaju złącza można podać konstrukcję wykonaną w Rumunii na sejsmicznym terenie. W takim miejscu dobre umonolitycznienie konstrukcji jest podstawowym warunkiem jej powstania. Często także we Francji stosuje się żelbetowe złącza.

Na czym polegają poszczególne złącza?

Złącza typu I mówią o ustawieniu płyt w punkcie styku krawędziami w takim samym oddaleniu od punktu przecięcia się modularnych osi ścian. W typie II złącza polegają na tym, że przeciwległe dwie płyty wsuwają się do środka złącza. Dwie pozostałe z płyt zostają rozsunięte (egzamin ustny na uprawnienia budowlane). W trzecim typie złącza mają cztery płyty, które są zsunięte do środka. Ma to miejsce w związku ze ścięciami naroży pionowych krawędzi. W złączach typu IV występują zsunięte płyty w kierunku środka węzła. Krawędzie płyty są jednakowo wycięte. Patrząc na złącza typu I, III, IV, które posiadają identyczne zakończenia płytowe oraz ich krawędzie są jednakowo oddalone od punktu przecięcia modularnych osi, z punktu typizacyjnego nadają one w ten sposób płytom te same wymiary dotyczące długości. W II typie złącza powodują uzyskanie różnych długości w obu prostopadłych kierunkach.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.