Historia nawierzchni z betonu

Budowa nawierzchni betonowych w Polsce rozwijała się od 1935 roku (informacje na temat egzamin na uprawnienia budowlane). Nawierzchnie zaczęto wykonywać zgodnie z wcześniej opracowanymi przez Drogowy Instytut Badawczy przy Politechnice Warszawskiej przepisami pt.: „Wytyczne budowy nawierzchni betonowych”. Zaczęto je budować jako płyty dwuwarstwowe. Stosowano taką mieszankę do betonu:

– cement marki 350, który na początku wiązał się powyżej 2 godzin,

– piasek naturalny i bazaltowe grysy granulowane jako kruszywo do górnej warstwy,

-piasek naturalny i miejscowe żwiry bądź pospółki lub drobny tłuczeń i kliniec z kamieni polnych jako kruszywo do dolnej warstwy.

Wszystkie nawierzchnie powstawały przy wykorzystaniu wykańczarek, które zagęszczały masę betonowa na zasadzie udarowej.

Historia nawierzchni z betonu
Historia nawierzchni z betonu

Po II wojnie światowej nawierzchnie betonowe nadal powstawały na głównych ciągach drogowych. Uwzględniając w budowach wcześniej wspomniane przepisy z 1935 roku, które poprawiono i uzupełniono w 1936 roku, a także doświadczenia, które osiągnięto na budowach i w laboratoriach ustalono w 1953 r. przez Polski Komitet Normalizacyjny normę PN-53/S-96015 „Wytyczne budowy nawierzchni betonowej”. Jednak wkrótce została ona znowelizowana i zastąpiona inną normą – PN-61/S-96015 „Nawierzchnie betonowe”.

Stosowanie nawierzchni betonowych

O tym, jak bardzo ważna jest nawierzchnia betonowa w ogólnej gospodarce drogowej różnych krajów, świadczą poniższe dane.

W USA nawierzchnie betonowe są tak samo istotnej jak nawierzchnie bitumiczne typu ciężkiego. Ich całkowita długość jest większa niż 1 500 mln m2. Z kolei w Europie Wielka Brytania oraz Niemiecka Republika Federalna wiodły prym w ilości powierzchni nawierzchni betonowych. Łączna liczba długości nawierzchni betonowej w obu państwach wynosiła wówczas ponad 50 mln m2. Z kolei w Związku Radzieckim powstało do 1962 r. ok. 25 mln m2 nawierzchni betonowych.

W Polsce, po II wojnie światowej, powstało w sumie ponad 2 mln m2 nawierzchni betonowych. Z kolei na początku 1963 roku liczba ta wynosiła w sumie ok. 10 mln m2.

Nawierzchnie betonowe

Nawierzchniami betonowymi są monolityczne nawierzchnie, które powstają z masy betonowej, która jest dowożona z wytwórni bądź powstaje na miejscu robót. Następnie należy ją zagęścić po ułożeniu jej na odpowiednim podłożu w korpusie drogowym (informacje na temat egzamin na uprawnienia architektoniczne).

Oprócz podstawowej formy nawierzchni betonowej, można spotkać jeszcze jej odmiany. Mogą mieć one formę monolityczną lub prefabrykowaną. Układa się je wówczas na:

– jezdniach dróg i ulic,

– placach,

– chodnikach,

– ścieżkach rowerowych.

W przypadku budownictwa drogowego największa ilość betonu jest potrzebna do wybudowania betonowej nawierzchni dróg samochodowych. Na jeden kilometr nawierzchni betonowej, która jest niezbędna do wybudowania jezdni dwupasowej, konieczne jest zużycie ok. 1500 m3 betonu. W związku z tym coraz bardziej udoskonala się konstrukcję nawierzchni. Mogłoby to doprowadzić do wprowadzenia oszczędności w zużyciu materiałów składowych betonu (egzamin na uprawnienia architektoniczne).

Analiza techniczno-ekonomiczna

Biorąc pod uwagę długoletnie materiały statystyczne, które zebrano na skutek pomiarów, obserwacji i badań, można przeprowadzić szczegółową techniczno-ekonomiczną analizę porównawczą zalet i wad podstawowych nawierzchni typu ciężkiego. Dotyczy to nawierzchni betonowych, asfaltobetonowych i smołobetonowych. Należy wówczas wziąć pod uwagę czynniki takie jak:

– koszt inwestycji,

– koszt utrzymania i napraw,

– możliwości materiałowe,

– odporność nawierzchni na wpływy atmosferyczne i klimatyczne,

– dostosowanie konstrukcji nawierzchni do warunków pracy,

– warunki wykonawstwa,

– możliwości stopniowego wzmacniania nawierzchni,

– odporność nawierzchni na działanie ruchu,

– koszt ruchu.

Zwracając uwagę na wielkość nakładów inwestycyjnych dla analizowanych trzech rodzajów nawierzchni ciężkich, należy zauważyć, że nawierzchnia betonowa charakteryzuje się o wiele dłuższym okresie użytkowania, nawet pomimo odrobinę wyższych kosztów.

Dowiedz się więcej na temat uprawnień budowlanych!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *