Technologia SW drugi wariant

Technologia SW występuje w dwóch wariantach. Drugi wariant tej metody polega na przemieleniu części spoiwa wraz ze szlamem mokrym. Robi się to tak, aby uzyskać zamiast szlamu stosunkowo gęstą papkę kruszywowo-spoiwowy. Papka ta nie powinna sedymentować. Ma natomiast pozwalać na używanie grubszego kruszywa. Jest to ważny czynnik podczas produkowania większych elementów. Dzięki stosowaniu tej metody można wprowadzić znaczne oszczędności w spoiwie przy jednoczesnym zachowaniu pełnowartościowych cech betonu komórkowego.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]

Technologia SW drugi wariant
Technologia SW drugi wariant

Technologia Unipol

Technologia Unipol, czyli Uniwersalna polska technologia jest metodą produkcji betonów komórkowych. Metoda polega na łączeniu spoiwa hydraulicznego i powietrznego w jedno mieszane spoiwo. Spoiwo to następnie jest poddawane mieleniu w młynie kulowym suchym. Jako spoiwo hydrauliczne można stosować tu cement belitowy, cement hutniczy lub normowy portlandzki. Jako spoiwa powietrzne stosuje się wapno palone, a jako kruszywo piasek lub popioły lotne.  Mieszanka spoiwa uprzednio przygotowana jest zarabiana normalnie z przygotowanym szlamem piaskowym lub popiołowym.[uprawnienia budowlane testy] Następnie po wymieszaniu z środkiem gazotwórczym, takim jak proszek glinowy czy substancje powierzchniowo czynne są one wylewane do form. Widać więc, że ciąg technologiczny składa się z dwóch zespołów. Są nimi zespół spoiw oraz zespół kruszyw. Po wstępnym związaniu się mieszaniny należy ściąć przerosty oraz pokroić masę. Następnie odlewy są umieszczane w autoklawach i tam hartowane za pomocą nasyconej pary wodnej o ciśnieniu 10-12 atm.

Stosowanie przemiału

Stosowanie przemiału spoiwa mieszanego z częścią kruszywa z małym dodatkiem wody powoduje uaktywnienie krzemionki. Dla tych warunków dochodzi do częściowej hydratacji wapna. W dalszym przebiegu procesu odbywa się zarodnikowanie spoiwa hydraulicznego.[uprawnienia budowlane] Stopień zachodzenia tych procesów uzależniony jest od wilgotności piasku wynoszącej około 5%. Dzięki tym reakcjom znacznie szybciej zachodzą procesy krystalizacji. Ma to wpływ na własności tworzywa. Jako podstawowy agregat do tego zespołu stosuje się młyn rurowy przelotowy do suchego przemiału. W takim młynie możliwe jest uzyskania stosunkowo drobnych frakcji cementu, wapna palonego i piasku mokrego. Na 1 metr powinno przypadać około 240 kilogramów mieliwa o konkretnym składzie. Skład ten powinien zawierać 80 kilogramów wapna, 100 kilogramów cementu, 100 kilogramów piasku mokrego i ewentualnie w przypadku kruszywa popiołowego około 20 kilogramów anhydrytu lub gipsu surowego. Nad suchym młynem znajdują się silosy wykonane z blachy. Do nich za pomocą urządzeń pneumatycznych podawany jest cement. W drugim silosie znajduje się wapno palone mielone.[egzamin na uprawnienia budowlane]

Palone wapno w bryłach

Wapno palone może być również dostarczane w bryłach. W takiej sytuacji należy przewidzieć osobny węzeł kruszenia oraz podawania wapna pokruszonego do silosu znajdującego się nad młynem. Pod silosami instaluje się podajniki, które mają możliwość regulacji. Służą one do zasilania nadawy do młyna kulowego.[akty uprawnienia budowlane] Do tej samej gardzieli młyna podaje się piasek, mokry piasek, zwilżony żużel paleniskowy lub żużel pochodzący z wtórnego przepału w elektrowni. Tak przygotowane spoiwo po wyjściu z suchego młyna jest podnoszone za pomocą podnośnika do zbiornika przejściowego. Zbiornik ten ma pojemność około 50 ton mieliwa. Taka ilość jest potrzebna do produkowania 600 ml na jedną zmianę. Ze zbiornika spoiwo przemieszcza się na wagę automatyczną. Następnie z wagi automatycznej do mieszarki produkcyjnej. Następnie jest on transportowany na ruszt i stamtąd przenośnikiem taśmowym lub kubełkowym do małego zasobnika znajdującego się nad młynem.[segregator uprawnienia budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *