Proces kalibrowania

Kalibrowanie jest ostatnią czynnością w procesie produkcyjnym elementów budowlanych ze strużkobetonu. Polega ono na przycięciu wyprodukowanych i dojrzałych elementów do odpowiednich wymiarów wysokości i długości. Kalibrowanie jest etapem niezbędnym, ponieważ elementy produkowane ze strużkobetonu są rozformowywane bezpośrednio po zagęszczeniu mieszaniny wewnątrz form przez związaniem się spoiwa.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane] Cząstki organiczne wypełniacza, mimo że są zmineralizowane wykazują zachowania sprężyste i przez kilka godzin mogą się odkształcać. Głównie odbywa się to w kierunku zagęszczenia. Przez to elementy uformowane mogą wykazywać tendencję do przyrostu wysokości. Przyrost ten może wynosić od kilku do kilkunastu milimetrów. Wzrost wymiarów jest kompensowany poprzez skurcz strużkobetonu. Mimo to przerasta on dopuszczalne wartości odchyłek wymiarowych danych elementów. W przypadku stosowania w konstrukcjach budowlanych elementów bez używania zaprawy łączącej powinno dbać się o dużą dokładność wymiarów. Do procesu kalibrowania wykorzystuje się specjalne automatyczne urządzenia. Narzędziem tnącym znajdującym się w nich są tarcze korundowe. Urządzenia takie można spotkać przykładowo podczas produkowania elementów Durisol. Elementy arbolitowe nie są kalibrowane. Spowodowane jest to faktem, że podczas okresu wiązania ich spoiwa przetrzymuje się je w formach. W Polsce nie są opracowane urządzenia służące do kalibrowania.[uprawnienia budowlane]

Proces kalibrowania
Proces kalibrowania

Tworzywo trocinobetonowe

Tworzywo trocinobetonowe, tak jak poprzednio omówione betony z wypełniaczami organicznymi składa się z wypełniacza organicznego, spoiwa oraz wody. Wypełniaczem organicznym w tym przypadku są trociny. Są to rozdrobnione cząstki drewna, które powstają podczas przecierania drewna. Można więc powiedzieć, że są to odpady przemysłowe. Gromadzi się je w tartakach, stolarniach oraz innych zakładach, gdzie przeprowadza się przeróbkę drewna.[uprawnienia budowlane testy]

Wielkości trocin

Wielkość uziarnienia trocin zależy od gatunku przecieranego drewna oraz cech procesu przecierania. Do cech tych zaliczamy jego wilgotność, kierunek przecierania oraz rodzaj i stan narzędzi piłujących. Najgrubsze trociny można uzyskać podczas przecierania drewna okrągłego w tartakach, gdzie stosowane są piły trakowe. Najdrobniejsze trociny natomiast uzyskuje się podczas poprzecznego przecierania drewna przy użyciu pił tarczowych stolarskich.[egzamin na uprawnienia budowlane] Najdłuższe trociny otrzymać można poprzez przecieranie mokrego drewna oraz równolegle do przebiegu włókien. Podczas przecierania suchego drewna oraz w poprzek włókien trociny uzyskiwane są bardzo krótkie. Można zauważyć, że trociny pochodzące z drzew iglastych są zazwyczaj dłuższe, niż te uzyskiwane z drzew liściastych.

Przydatność trocin

O przydatności trocin do produkcji trocinobetonu decyduje kilka czynników. Należą do nich między innymi pochodzenie gatunkowe trocin, wielkość uziarnienia, stopień zawilgocenia oraz zdrowotność. Najbardziej przydatnymi trocinami są trociny, które pochodzą od drzew iglastych takich jak sosny, jodły czy świerki.[segregator uprawnienia budowlane] Trociny pochodzące z drzew liściastych nie nadają się głównie z powodu chemicznych składników, które wchodzą w skład drewna liściastego. W Polsce obowiązuje norma, która wyklucza stosowanie trocin pochodzących właśnie z drzew liściastych. Jeśli chodzi o właściwości to najlepiej stosować jest długie trociny, które są pozbawione pyłowych zanieczyszczeń takich jak mączka oraz bardzo drobne trociny oraz grubych trzasek. Jeżeli w trocinach dochodzi do dużego zróżnicowania wymiarów, to niezbędne jest zastosowanie procesu przesiewania trocin. Robi się to, aby usunąć z nich głównie ziarna o średnicy mniejszej niż 1 milimetr. Takie ziarna powodują obniżenie wartości wytrzymałości trocinobetonów.[akty uprawnienia budowlane]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *