Zakłady elementów konstrukcyjnych

Zakłady elementów konstrukcyjnych

Wytwórnie powinny być mniejsze niż zakłady elementów konstrukcyjnych. Jednak powinno się je rozmieścić gęściej w terenie ze względu na zmniejszenie przerzutów mas materiałowych. W związku z tym powinno się szeroko rozwinąć kooperację terenową oraz usługową (program na uprawnienia budowlane).

Zakłady elementów konstrukcyjnych
Zakłady elementów konstrukcyjnych

Metoda poligonowa

Istotne jest, żeby używać metody poligonowej w celu rozwijania produkcji elementów i prefabrykatów ściennych z miejscowych surowców. Elementy ścienne, które wypełniają konstrukcję szkieletową, można wyprodukować w postaci:

– pustaków układanych na sucho,

– bloków,

– dyli,

– płyt.

Produkcja elementów wypełniających może być prowadzona bezpośrednio na placu budowy przy udziale zespołów chłopskich. Jednak należy zapewnić odpowiednie warunki:

– odpowiednia organizacja wypożyczalni form dla produkcji elementów wypełniających,

– zapewnienie instruktażu,

– zapewnienie nadzoru fachowego,

– zagwarantowanie poradnictwa technicznego,

– zapewnienie piśmiennictwa fachowego.

Dzięki organizacji produkcji poligonowej można wykorzystać surowce i materiały miejscowe takie jak:

– żwir,

– żużel,

– gips,

– piasek,

– glina.

Dzięki temu można uzyskać dużą obniżkę kosztów budowy (segregator z aktami prawnymi do egzaminu na uprawnienia budowlane).

Kooperacja w zakresie produkcji prefabrykatów i elementów

Kooperacja w zakresie produkcji prefabrykatów i elementów może być uzupełnieniem produkcji przemysłowej podstawowych elementów:

– konstrukcyjnych,

– instalacyjnych,

– wyposażenia wnętrz.

Będzie można ją stosować przez długi okres czasu w budownictwie wiejskim (programy do uprawnień budowlanych). Niezbędne jest, żeby rozwinął się przemysł lekkich pokryć dachowych. Dotyczy to zarówno produkcji np. płyt azbestowo-cementowych, które są kompleksowym uzupełnieniem produkcji elementów i prefabrykatów budowlanych, a także innych lekkich pokryć takich jak np. z tworzyw sztucznych lub blachy falistej galwanizowanej.

Ważne jest również, żeby rozwinąć masową produkcję lekkich nieorganicznych materiałów izolacyjnych. Pozwalają ona na uprzemysłowienie budownictwa na wsi. Mowa tu m.in. o:

– styropianie,

– wełnie mineralnej,

– gazobetonach,

– pumeksach.

Dąży się do rozwinięcia produkcji:

– płynnych powłok i emulsji wodochronnych lub wodoszczelnych dla paroizolacji ścian, stropów i stropodachów,

– wszelkiego rodzaju farb ochronnych i antykorozyjnych.

Montaż szkieletu

Sposób montażu konstrukcji z elementów strunobetonowych zależy od:

– wielkości budynku,

– wysokości budynku.

Można montować na dwa sposoby:

– ręcznie, przy użyciu lekkich, przestawnych rusztowań,

– przy użyciu lekkiego sprzętu montażowego.

Można bezpośrednio montować z przyczepy samochodowej/traktorowej, która przesuwa się wzdłuż traktów budynków. Ważne jest, żeby wcześniej dobrze zorganizować transport i montaż oraz przygotować fundamenty, łączniki czy podłoże. Można wykorzystać wówczas przyczepę jako pomocnicze rusztowanie (uprawnienia budowlane – egzamin).

Możliwość ręcznego montażu szkieletu konstrukcji budynku z elementów strunobetonowych

3-4 ludzi wykonuje transport pionowy elementów. Używają do tego lekkich rusztowań kozłowych. Słupy montuje się po wcześniejszym przygotowaniu fundamentów punktowych, które posiadają odpowiednie gniazda.

Jak się montuje słupy dwu- lub trójgałęziowe? Najpierw podnosi się oddzielnie poszczególne gałęzie. Bierze w tym udział 3-4 ludzi. Ustawiają je pionowo i wstawiają w gniazda fundamentowe. Kolejnym krokiem jest łączenie ze sobą prefabrykowanych przewiązek betonowych zbrojonych. Robi się to wykorzystując stalowe śruby, które są zabezpieczone przed korozją specjalnymi powłokami. Przewiązki montuje się z rusztowań kozłowych. Jak słupy będą już ustawione pionowo, to przy pomocy klinów zalewa się gniazda zaprawą cementową. Rygle oraz krokwie można montować:

– ręcznie przy użyciu rusztowań kozłowych,

– bezpośrednio z przyczepy transportowej.

W przypadku montażu wysokiego budynku (4,50 m) o rozpiętości bezsłupowej 12 m wykorzystuje się lekkie urządzenie podnośnikowe i przesuwne rusztowanie ze stalowych rur. Montuje się cały segment, łącznie z więźbą dachową i jej pokryciem. Następnie przesuwa się rusztowanie dalej, w miejsce, gdzie będzie możliwość montowanie kolejnego segmentu.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.