Wymagania sanitarne

Wymagania sanitarne

Wybierając lokalizację dla danego zakładu przemysłowego, należy skupić się przede wszystkim na tym, żeby była możliwość jego umieszczenia po zewnętrznej stronie w stosunku do osiedla, zgodnie z różą wiatrów. Dotyczy to zwłaszcza tych zakładów, których produkcja jest uciążliwa dla otoczenia (szczegółowy program egzaminu na uprawnienia budowlane). Mowa jest tu głównie o zakładach, które:

– są hałaśliwe,

– wydzielają dużo dymu, pyłu i ognia,

– wydzielają nieprzyjemne zapachy.

Wymagania sanitarne

Analogicznie należy postąpić także w momencie lokalizowania budynków na planie generalnym. Te budynki, które charakteryzują się uciążliwą dla otoczenia produkcją, należy sytuować od strony zawietrznej. Dzięki temu można zmniejszyć poziom zanieczyszczenia na terenie zakładu. Oprócz tego ma to wpływ na zmniejszenie odległości zakładu przemysłowego od osiedla z tego względu, że szerokość stref ochronnych liczy się od szkodliwego obiektu, a nie od granicy zakładu.

Żeby w zakładzie nie zatrzymywały się szkodliwe gazy, dymy czy pyły, to budynki powinny mieć kształt, który jest zbliżony do kształtu prostokąta. Nie zaleca się wykonywania przybudówek. W sytuacji, kiedy rzut budynku ma formę zbliżoną do podkowy lub grzebienia, to należy umieścić oś podłużną wzdłuż linii panujących wiatrów lub co najwyżej pod kątem 45% do tej linii. Ważne jest, żeby podwórze było od strony zawietrznej i posiadało bramę, która pozwoli na wietrzenie.

Przepisy sanitarne ustalają szerokość stref ochronnych. Strefa ochronna to odległość zakładów przemysłowych od osiedli mieszkalnych (egzamin na uprawnienia architektoniczne).

Ochrona przeciwpożarowa

Odległość od budynków, w których odbywa się hałaśliwa produkcja do budynków mieszkalnych, w których mieszkają pracownicy odpowiedzialni za usuwanie awarii i do pomieszczeń straży przemysłowej nie może być mniejsza niż 100 m. Hałaśliwa produkcja to taka, której natężenie jest powyżej 90 decybelów.

Przepisy uwzględniają taką możliwość, żeby strefy ochronne zakładów szkodliwych dla otoczenia wykorzystać pod budowę innych zakładów przemysłowych, które mają niższe wymagania ochronne.

W przepisach przeciwpożarowych istnieje podział materiałów i konstrukcji budowlanych na trzy grupy pod względem odporności ogniowej. Z kolei ze względu na odporność ogniową budynki można podzielić na pięć grup (od I do V). Wszystko zależy od rodzaju zastosowanych materiałów i konstrukcji. Można również podzielić zakłady przemysłowe ze względu na stopień zagrożenia pożarem. Wówczas występuje pięć kategorii (od A do E). Kategoria A oznacza te budynki, które są najbardziej narażone na pożar, a kategoria E – budynki najmniej zagrożone (materiały do egzaminu na uprawnienia architektoniczne).

Odległości, które są między dwoma budynkami i między budynkami a krytymi składami zależą od:

– stopnia ogniotrwałości,

– najniebezpieczniejszej kategorii produkcji w jednym z budynków.

Drogi komunikacyjne, które są przeznaczone dla celów produkcyjnych, mogą być również wykorzystywane do celów ochrony przeciwpożarowej. Gdy do celów produkcyjnych nie trzeba budować dróg, to podjazd dla samochodów straży pożarnej należy zabezpieczyć poprzez zostawienie pustego wyrównanego terenu wzdłuż całego budynku przynajmniej z dwóch stron. Podjazdy dla samochodów straży, które prowadzą do budynków, budowli i zbiorników wody przy gruntach gliniastych i lotnych należy utrwalić roślinami, szlaką lub żwirem. Pozwoli to na przejazd samochodów i dodatkowo zapewni spadek, który odprowadzi wody deszczowe.

Opracowując plany generalne zakładów przemysłowych niezbędne jest uwzględnienie przepisów, które są wprowadzone Zarządzeniem PKPG, nr 29 z dnia 3. II. 1953 roku. Dzięki nim zakłady przemysłowe dzielą się na trzy kategorie. Minister danego resortu dokonuje zaliczeń do poszczególnych kategorii.

Dowiedz się więcej na temat uprawnień budowlanych

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.