Drewno w robotach monolitycznych

Drewno

Kiedyś drewno należało do podstawowych, w zasadzie jedynych, materiałów, które używano w konstrukcjach deskować w robotach monolitycznych (programy do uprawnień budowlanych). Związane to było z tym, że:

– drewno było łatwo dostępne,

– obróbka drewna była łatwa,

– można było wykonać deskowanie o dowolnym kształcie,

– z wykorzystaniem drewna wiązały się stosunkowo małe koszty.

Drewno w robotach monolitycznych
Drewno w robotach monolitycznych

Drewno – zalety i wady

Drewno jest dobrym materiałem konstrukcyjnym (segregator z aktami prawnymi do egzaminu na uprawnienia budowlane). Do jego zalet należą:

– mały ciężar objętościowy,

– stosunkowo duża wytrzymałość i sprężystość,

– mały współczynnik rozszerzalności termicznej dla kierunku wzdłuż włókien,

– dobra izolacyjność termiczna,

– odporność na działanie większości związków chemicznych,

– łatwość obróbki przy użyciu prostych narzędzi i urządzeń,

– fakt, że się regeneruje.

Z kolei wadami są:

– anizotropowa budowa,

– usterki i odchylenia od prawidłowej struktury,

– sęki,

– zbieżność pnia,

– palność,

– podatność na korozję biologiczną,

– pęcznienie pod wpływem wilgoci,

– skurcz,

– mała możliwość powtórnego wykorzystania (mała krotność użycia) z powodu małej trwałości oraz licznych uszkodzeń w trakcie robót betonowych,

– fakt, że jest to towar deficytowy.

Rodzaje kłód drzewnych

Kłody drzewne można podzielić w zależności od rodzaju ich przeróbki. Wyróżnia się:

a) drewno lite,

b) elementy konstrukcyjne otrzymywane w wyniku przetwarzania drewna.

Drewno lite wykorzystuje się w ograniczonym zakresie przy robotach monolitycznych. Spowodowane to jest wymienionymi wcześniej wadami drewna. Drewno lite służy do deskowania jednorazowego (program z aktami na uprawnienia budowlane). Wykonuje się też z niego płyty deskowań przestawnych. W deskowaniach systemowych elementy drewniane wykorzystuje się jako uzupełnienia (czyli wstawki).

Drewno, które używa się do robienia deskowania nie powinno być ani za suche, ani za wilgotne. Suche drewno powoduje, że wilgoć z betonu jest wyciągana. W efekcie może to utrudnić wiązanie. Poza tym dochodzi do pęcznienia i wichrzenia. Najlepszym drewnem jest to, które częściowo się wysuszyło w naturalny sposób.

Deskowania niepowtarzalne charakteryzują się tym, że po każdym użyciu elementy rozbiera się na poszczególne części składowe (deski, krawędziaki, belki). Można je wykorzystać kolejny raz. Wówczas następuje dalsze zużycie.

W przypadku deskowania rozbieralno-przestawnego drewno zużywa się przy:

– rozdeskowaniu,

– czyszczeniu,

– naprawie zdeformowanych elementów na skutek pęcznienia i skurczu.

Wielokrotność zużycia takiego drewna rośnie dzięki zastosowaniu powłok ochronnych. Dzięki temu można stosować deski nawet do 25 razy, a stemple i krawędziaki – od 35 do 40 razy.

Elementy konstrukcyjne z przetworzonego drewna

Z przetworzonego drewna otrzymuje się takie elementy konstrukcyjne:

– drewno klejone,

– sklejkę,

– fornir.

Drewno lite jest wypierane jako materiał na deskowanie. Coraz częściej stosuje się drewno klejone (akty prawne do egzaminu na uprawnienia budowlane). Powstaje ono na skutek sklejenia ze sobą warstw drewna. Jedna warstwa ma z reguły grubość od 5 do 50 mm. Grubość warstw jest zależna od tego, do czego będzie służył element końcowy. Drewno klejone formuje się podczas klejenia w krzywizny, pod warunkiem, że jest to wymagane przez betonowany element. Warstwy tworzą ze sobą palczaste deski, w których nie ma wad w postaci pęknięć czy chorych sęków.

Do zalet drewna klejonego warstwowo można zaliczyć:

– dużą stabilność kształtów i wymiarów,

– minimalną skłonność do powstawania pęknięć,

– bardzo dużą wytrzymałość i sztywność przy małym ciężarze,

– dużą odporność ogniową,

– brak skręcania belek przy dużych przekrojach i długościach,

– odporność na agresywne środowisko.

Podziel się:

Ocena artykułu:

0
0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.