Jak wygląda praca brukarza?

Warunki środowiskowe

Praca brukarza odbywa się na wolnym powietrzu. Wynika to ze specyfiki tego zawodu. Wszystkie roboty drogowe wykonywane są bezpośrednio na miejscu budowy. Z tego względu praca przebiega w zmiennych warunkach pogodowych. Szczególnie uciążliwa jest duża wilgotność powietrza i gruntu, zwłaszcza że praca wymaga częstego schylania się, a nawet poruszania się na kolanach. Brukarz pracujący na wolnym powietrzu narażony jest latem na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, a w okresie zimowym na mrozy.

Środowisko pracy przy robotach drogowych prowadzonych na większą skalę charakteryzuje się występowaniem dużej ilości maszyn budowlanych, będących w ciągłym ruchu. Stąd duże ryzyko nieszczęśliwych wypadków. Ciężkie maszyny drogowe wytwarzają też duży hałas, który jest męczący.

Można jednak stwierdzić, iż brukarz nie jest narażony na choroby zawodowe. Częściej niż w innych zawodach mogą występować u niego zmiany reumatyczne.

 

Praca zespołowa czy indywidualna?

Praca w zawodzie brukarza ma charakter zespołowy. Grupy robotników tworzą brygady. W związku z tym wymagana jest umiejętność współpracy i podporządkowania się przełożonemu (brygadziście). Kontakty pracowników na tym stanowisku z osobami trzecimi raczej nie występują. Przy dużych, kompleksowych robotach drogowych brukarze współpracują z operatorami maszyn budowlanych i drogowych (koparek, ładowarek, walców drogowych), taraniarzami lub z asfalciarzami. Praca nie niesie ze sobą ryzyka konfliktów międzyludzkich.

Organizacja

Praca na tym stanowisku przebiega w stałych godzinach, w dzień. Brukarz przepracowuje dziennie około 8 godzin. Nie jest wymagana praca w niedziele i święta. Ze względu na panujące w Polsce warunki klimatyczne praca brukarza ma raczej charakter sezonowy. Roboty wykonywane są w tak zwanym sezonie budowlanym, trwającym od marca do listopada. Jeśli pozwalają na to warunki pogodowe, praca może odbywać się przez cały rok. Dotyczy to głównie napraw nawierzchni drogowych, chodników, zatok autobusowych itp.

Brukarz wykonuje czynności zrutynizowane. Jest odpowiedzialny za wykonywaną pracę i powierzone mu narzędzia i urządzenia techniczne. Jest kierowany i kontrolowany przez swojego bezpośredniego przełożonego. Praca jest związana z wyjazdami poza miejsce zamieszkania.

Wymagania psychofizyczne

Praca brukarza może polegać na posługiwaniu się różnego typu narzędziami ręcznymi i urządzeniami mechanicznymi. Wymaga to pewnych uzdolnień manualnych – zręczności rąk. Wykorzystywane one są szczególnie przy ręcznym, precyzyjnym układaniu kostki brukowej. Bardzo ważna jest sprawność koordynacji wzrokowo-ruchowej, to znaczy współdziałanie narządów wzroku i ruchu tak, aby móc np. obsługiwać narzędzia i maszyny kontrolując równocześnie proces produkcji. Niezbędna jest zdolność widzenia przestrzennego oraz ostrość wzroku (przy obsłudze urządzeń będących w ruchu).

Charakter pracy brukarza wymaga również dokładności i systematyczności. Ważne jest przestrzeganie norm budowlanych i pewnych reguł działania, aby wykonywana praca odznaczała się trwałością oraz walorami estetycznymi. Cechy te niezbędne są również do posługiwania się na co dzień przy swoim stanowisku pracy przyrządami pomiarowymi. Wielu pracodawców najwyżej ceni w tym zawodzie solidność.

Brukarz powinien umieć współpracować z kolegami z brygady. Wiele czynności wykonuje się razem – zwłaszcza cięższych prac fizycznych. Stąd ważna jest umiejętność współdziałania i pomocy. Aby praca była efektywna, brukarze powinni stanowić zgrany zespół. Praca w zespole wymaga także umiejętności podporządkowania się swojemu przełożonemu, jak również instrukcjom i regułom wynikającym ze specyfiki technologii.

Zawód brukarza jest ciężką pracą fizyczną. Wymaga transportu surowców budowlanych i składowania ich w pryzmy, Praca wykonywana jest na stojąco i wymaga ciągłego poruszania się, brukarz najczęściej jest schylony przy przenoszeniu i układaniu kostki. Niezbędna jest więc duża sprawność układu kostno-stawowego. Wymagana jest również silna budowa ciała. Istnieją pewne przeciwwskazania, dotyczące podjęcia pracy w tym zawodzie. Przede wszystkim są to wady kręgosłupa (skrzywienie boczne kręgosłupa). Niemożliwe jest także podjęcie pracy w opisywanym zawodzie z płaskostopiem. Należy również zwrócić uwagę na ewentualne wady wzroku, brak widzenia obuocznego, przewlekłe choroby układów oddechowego i krążenia. Ze względu na zmienne warunki klimatyczne, charakteryzujące opisywane stanowisko, przeciwwskazaniem zdrowotnym są także przewlekłe choroby układu moczowego.

W zawodzie brukarza nie ma możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

 

Warunki niezbędne do spełnienia w zawodzie brukarza

Ze względu na to, że brukarz wykonuje ciężką pracę fizyczną, wymagającą dźwigania, oferty pracy adresowane są wyłącznie do mężczyzn.

Niezbędnym wykształceniem, jakim musi legitymować się osoba ubiegająca się o pracę w zawodzie brukarza, jest wykształcenie zasadnicze zawodowe. Niekiedy do pracy są przyjmowane osoby bez żadnego przygotowania zawodowego, po ukończeniu jedynie szkoły podstawowej. Wówczas najbardziej liczy się praktyka, potwierdzona świadectwem z poprzednich zakładów pracy. Preferowani są kandydaci posiadający zawód wyuczony o kierunku budownictwo, z praktyką zawodową. Raczej nie zdarza się, aby pracodawca wymagał konkretnej specjalności. Jedynie dodatkowo wymagane jest świadectwo ukończenia kursu zasad BHP. Nie są wymagane dodatkowe badania lekarskie (poza podstawowymi, obowiązkowymi dla każdego pracownika). Przy zatrudnieniu nie istnieją konkretne preferencje „osobowe; przy zatrudnianiu, dotyczące wieku czy prezencji. Górna granica wieku nie jest określona.

 

Praca a wiek

W zawodzie brukarza możliwości awansu są ograniczone. Brukarz z wieloletnią praktyką ma możliwość awansu na stanowisko brygadzisty. Dalsza kariera zawodowa możliwa jest po ukończeniu szkoły średniej (technikum) na podbudowie zasadniczej szkoły zawodowej.

Brukarz ma możliwość podjęcia samodzielnej działalności gospodarczej – założenia prywatnej firmy usługowej, zajmującej się układaniem kostki brukowej i innymi pracami drogowymi. Obecnie obserwuje się coraz większe zainteresowanie tego typu usługami.

Pracę w zawodzie brukarza może podjąć praktycznie każda osoba w wieku produkcyjnym. Nie dostrzega się wyraźnych kłopotów ze znalezieniem pracy przez osoby dorosłe, nawet w wieku 40-50. lat. Zawód ten jest szansą dla osób, które w późniejszym okresie przekwalifikowały sięnp. na kursach zawodowych, organizowanych przez urzędy pracy. Specjalność brukarza może być szczególnie istotna przy prowadzeniu robót publicznych, których zadaniem jest zapobieganie bezrobociu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *